18.2.09

Benjamin Zander: Classical music with shining eyes


Εντυπωσιάζει αυτός ο διευθυντής ορχήστρας που εξηγεί πώς κατασκευάζεται ένα μουσικό κομμάτι και πώς μπορούμε να το ακούσουμε με μέτρα εκτίμησης και κατανόησης. Ανάλογα πράγματα συμβαίνουν και με τη λογοτεχνία που μελετάμε εμείς.

Έχω τόσες ευχές για τις προφορικές σας εξετάσεις που έρχονται ...

Εύχομαι και ο Zander να σας εμπνεύσει!

8.2.09

... ελληνικά όλως διόλου ...
























Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων. Ρωμαϊκό αντίγραφο γλυπτού του Κριτία από το 447 π.Χ. Φυλάγεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης στην Ιταλία.


Ο Αρμόδιος είναι δεξιά στη φωτογραφία. Είναι φανερή η διαφορά ηλικίας με το φίλο του, τον Αριστογείτονα, αριστερά. Ας διαβάσετε το καλό άρθρο της wikipedia για τον 'ελληνικό έρωτα' για να συμπληρώσετε τη συζήτησή μας περί Οροφέρνη του Καβάφη.

7.2.09

Origami and Math

I will never, ever tell off any folders in my classes. I promise.

31.1.09

Βοτανολογικό θέμα και παραλλαγές στη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το απόσπασμα
Τέλος Γ΄ κεφ. Στη μέση μιας σειράς αυτοβιογραφικών αναμνήσεων της Χαδούλας, που καλύπτουν περίπου το πρώτο τρίτο του μυθιστορήματος. Εδώ μαθαίνουμε τις σκέψεις της σχετικά με τα κορίτσια. Μία εντελώς παράδοξη και αγχωτική άποψη για το πώς μεγαλώνουν τα κορίτσια.

Η δομή
§α΄ - Εισαγωγή: πώς μεγαλώνουν τα κορίτσια της Χαδούλας.
§§ β΄και γ΄- Ανάπτυξη και παραλλαγές: η βοτανολογική μεταφορά με “το φυτόν” και η κοινωνιολογική διάσταση “εις όλας προίκα”.
§ δ΄- Φινάλε: Το επιστέγασμα του “μετρήματος” και το μελαγχολικό συμπέρασμα “ή προίκα ή στο ράφι”.

Ο αφηγητής
Αφηγείται με τέτοιον τρόπου που να εξωτερικεύει (να μεταφέρει δηλαδή) τον εσωτερικό μονόλογο, τις -- μαύρες -- σκέψεις της Χαδούλας.

§α΄: η ενηλικίωση ως ασχήμια

... είχαν φάγει λωτόν, ή είχαν πίει την Λήθην, ...
Είχαν ξεχάσει τη μάνα τους χωρίς αξιόπιστη δικαιολογία (οι μυθικές αυτές εξηγήσεις είναι, όπως λέμε, παραμύθια)· ο αφηγητής – μαζί ίσως με τη μητέρα τους – τους ειρωνεύεται, άρα τους κατακρίνει.

... εμεγάλωνεν, ολονέν εμεγάλωνεν ... και αυτή εμεγάλωνεν ...
Με την επανάληψη δίνεται η εντύπωση μιας ανάπτυξης ασυμάζευτης, χωρίς τέλος, χωρίς συγκρατημό.

... ανδρώδης, μελαψή, ... σερνικοθήλυκο ... δεν είχε φεύ! του κρίνου το χρώμα ...
Επαναλήψεις συγγενικών εννοιών: τα κορίτσια μεγαλώνοντας μοιάζουν με άντρες, ασχημαίνουν, χάνουν τα θηλυκά τους χαρακτηριστικά, τα θηλυκά τους χρώματα· εντελώς αρνητική εντύπωση για το γεγονός της ενηλικίωσης των κοριτσιών αυτών.

§β΄: η ενηλικίωση ως κατακλυσμός

Πώς μεγαλώνουν, Θεέ μου!
Επιφώνημα απελπισίας. Παράδοξη άποψη για το μεγάλωμα των παιδιών.

Ποίος κήπος κλπ
Επαναλήψεις, τριπλή, τετραπλή, διπλή, τριπλή. Με μεταφορές από τον κόσμο ενός 'φυτού' που δεν κατονομάζεται, αλλά είναι φανερό ότι είναι κατακτητικό, 'πνίγει τα πάντα' όπως λέμε. Οι μεταφορές είναι κλιμακωτές ως προς την έκταση και το μέγεθος (από 'κήπο' φτάνουμε στην 'άνοιξη', ολόκληρη τη φύση δηλαδή· από 'βλαστάνει' φτάνουμε στο 'φουντώνει' περνώντας από τη μανία του 'φυλλομανεί'· από τις 'πρασιές' φτάνουμε σε ολόκληρους 'κήπους').

Και ούτω θα εξακολουθή;
Δεύτερο επιφώνημα απελπισίας: 'θα πάει μακριά η βαλίτσα;' δηλαδή.

Και πάσα οικογένεια ...
Επαναλήψεις πραγμάτων που κλιμακώνονται (από την 'οικογένεια' στην 'πόλη' κ.ο.κ.) με δημογραφική πια οπτική γωνία.

§γ΄: το τεράστιο βάρος της προίκας

Με την ίδια τεχνική της επανάληψης (αξίζει να μετρήσει κανείς τις φορές αλλά και την ποικιλία), η αφήγηση/εσωτερικός μονόλογος οδηγείται στην εκρηκτική φωνή απελπισίας : Ώ, Θεέ μου!

§δ΄: το επιστέγασμα στις προίκες, τα μετρητά

Η τεχνική των επαναλήψεων δεν σταματά. Από τα κτηματικά προικώα περνάμε στα κινητά προικώα, τα μετρητά.

... αν δεν απατώμαι, είχεν αφορίσει η Μεγάλη Εκκλησία ...
Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως δηλαδή, που αποδεικνύεται βέβαια – παρά τους 'αφορισμούς' του – ανίσχυρο να σταματήσει την σκληρή και αμετακίνητη απαίτηση των υποψήφιων γαμπρών για προίκα.

Άλλως, ...
Το κεφάλαιο κλείνει με την αποφόρτιση των σύντομων προτάσεων, του κοφτού λόγου, πάντα όμως με την επανάληψη (εδώ της προστακτικής 'ας'), που παρουσιάζουν τη μελαγχολική δυστυχία της ανύπαντρης κοπέλας· ανύπαντρης από έλλειψη προίκας, από έλλειψη χρημάτων.

Aimee Mullins
















Την ξέρετε αυτή τη γυναίκα;

Αν δεν σας λέει τίποτα το πρόσωπό της, τα πόδια της μάλλον θα τα αναγνωρίσετε:




















Δείτε τη σε μία συνέντευξη του 1998, που αναρτήθηκε χτες στο TED.

19.1.09

Προφορικές

Αναρωτιέμαι πόσοι και πόσες προετοιμάζονται για τις προφορικές. Όσο περισσότερο δουλέψετε προσωπικά, με δικιά σας πρωτοβουλία, όπως θα πρέπει να δουλέψετε για τα άγνωστα κείμενα, τόσο καλύτερα θα κάνετε το προφορικό σας σχόλιο.

Τις Τετάρτες, τώρα που θα τελειώσουν οι Όμιλοι, θα κάνουμε Παπαδιαμάντη. Όλα τα τμήματα, αλλά σε ξεχωριστή αίθουσα το καθένα.

Θα τα πούμε βέβαια και από κοντά.

1.1.09

Contrapunto στον Κώστα Ζιώγα (Pretty Sad Stuff, 1/1/09)

Ο γνωστός πατριώτης πολιτικός Αντώνης Σαμαράς, η Επιβίωση της Ανοησίας, δημοσίευσε στις 27 Δεκεμβρίου με τίτλο "Νέμεση και Λύτρωση" στην εφημερίδα Ο Κόσμος του Επενδυτή τη γνώμη του για την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας σήμερα.
Τα πιάνει όλα - όπως λέμε - με την ευκολία που τον χαρακτηρίζει να μιλάει (όπως - έστω - συνήθως οι πολιτικοί) στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, ως εκπρόσωπος ακαταρίθμητου πλήθους από "εμάς", τους πολίτες, τους ψηφοφόρους, τα μέλη.
Βαρετό και αβαθές και χυλώδες ανάγνωσμα, θα το "άφινα", αν "μια μνεία μικρή" της ευθύνης των αναγνωστών της λογοτεχνίας για την κακοδαιμονία της κοινωνίας "δεν είλκυε την προσοχή μου αμέσως ... ":
Δώσαμε τη σιωπηλή συγκατάθεσή μας [γράφει ο κύριος Σαμαράς] όταν δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο παρακράτος, που σπίλωνε συνειδήσεις και διέσυρε ανθρώπους, με την κατηγορία του «εθνικιστή». Ανάμεσά τους, στάλθηκαν στην «αντι-εθνικιστική» πυρά αναστήματα, όπως αυτό του Μίκη Θοδωράκη, του Οδυσσέα Ελύτη, του Γιώργου Σεφέρη, του Γιάννη Ρίτσου. Όλοι αυτοί θεωρήθηκαν «εθνικιστές», επειδή μίλησαν για πατρίδα, για εθνική ιδιοπροσωπεία, για Ρωμιοσύνη. Αφού σπίλωσαν τους μεγάλους πνευματικούς ταγούς του λαού μας, σήμερα, δεν αντιδρούν όταν ανεξέλεγκτοι «Ηρόστρατοι» σκορπάνε τον τρόμο μαζικά στον πληθυσμό καίγοντας κτίρια παντού.
"Παρακράτος" οι "αντι-εθνικιστές" αναγνώστες, "αναστήματα" και "μεγάλοι πνευματικοί ταγοί" οι ποιητές και οι συνθέτες: η τρομοκρατία της αυθεντίας απέναντι στον ελεύθερο κριτικό αναγνώστη στις γνωστές της διαστάσεις. Και το εμετικό οπλοστάσιο της "δεδομένης και ορθής άποψης" σε πλήρη ανάπτυξη.
Τι να σχολιάσω άλλο; Κουράζομαι. Θα παραθέσω όμως ένα δείγμα: πώς ο Οδυσσέας Ελύτης εξηγεί την νίκη του ελληνικού απέναντι στον ιταλικό στρατό στα βουνά της Αλβανίας το χειμώνα του 1940-1941:
...
Κείνοι που επράξαν το κακό - τους πήρε μαύρο σύγνεφο
Ζωή δεν είχαν πίσω τους μ' έλατα και με κρύα νερά
Μ' αρνί, κρασί και τουφεκιά, βέργα και κληματόσταυρο
Παππού δεν είχαν από δρυ κι απ' οργισμένον άνεμο
Στο καραούλι δεκαοχτώ μερόνυχτα
Με πικραμένα μάτια·

Τους πήρε μαύρο σύγνεφο - δεν είχαν πίσω τους αυτοί
Θειο μπουρλοτιέρη, πατέρα γεμιτζή
Μάνα που να 'χει σφάξει με τα χέρια της
'Η μάνα μάνας που με το βυζί γυμνό
Χορεύοντας να 'χει δοθεί στη λευτεριά του Χάρου!
...
Ο. Ελύτης, Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, ΙΒ΄ (απόσπασμα)
Με την αυτοπεποίθηση σχολικής εορτής ο Ελύτης πιστεύει ότι η νίκη του ελληνικού στρατού οφείλεται στην ανωτερότητά "μας"· και η ανωτερότητά "μας" θεμελιώνεται στα πασχαλιάτικά "μας" τσιμπούσια, στον υπερφυσικό, μαγικό "Παππού", και στις δόλιες τις αρβανίτισσες απ' το Σούλι που γκρεμίστηκαν, λένε, απ' το Ζάλογγο "χορεύοντας".

Και η Επιβίωση της Ανοησίας; Η Επιβίωση της Ανοησίας προτείνει ... επιβίωση της ανοησίας!


29.12.08

Harold Pinter















"In 1958 I wrote the following:

'There are no hard distinctions between what is real and what is unreal, nor between what is true and what is false. A thing is not necessarily either true or false; it can be both true and false.'

I believe that these assertions still make sense and do still apply to the exploration of reality through art. So as a writer I stand by them but as a citizen I cannot. As a citizen I must ask: What is true? What is false?" ...

Nobel Prize acceptance speech, 2005


"Harold Pinter, who has died at the age of 78, was the most influential, provocative and poetic dramatist of his generation. He enjoyed parallel careers as actor, screenwriter and director and was also, especially in recent years, a vigorous political polemicist campaigning against abuses of human rights. But it is for his plays that he will be best remembered and for his ability to create dramatic poetry out of everyday speech. Among the dramatists of the last century, Beckett is his only serious rival in terms of theatrical influence; and it is a measure of Pinter's power that early on in his career he spawned the adjective "Pinteresque" suggesting a cryptically mysterious situation imbued with hidden menace." ...

Michael Billington, guardian.co.uk, Thursday 25 December 2008 14.24 GMT


17.12.08

«Τίποτα δεν είναι ίδιο, απλά άσε με να κλάψω...»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/12/2008

Πόνος, απορία, οργή για την εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό. Μια κατάθεση ψυχής σε τρεις χειρόγραφες σελίδες γραμμένες από το χέρι μιας μαθήτριας της Γ' Λυκείου της Σχολής Μωραΐτη, εκεί όπου φοίτησε για κάποια χρόνια ο 15χρονος. Είχαν διαγώνισμα χθες το πρωί στο τμήμα της, στα Μαθηματικά. Λίγο αργότερα εκείνη παρέδωσε την κόλλα της. Τρεις σελίδες χωρίς αριθμούς και εξισώσεις, γεμάτη από λέξεις, συναισθήματα και σκέψεις για όλα αυτά που έγιναν τις τελευταίες δυο ημέρες. Αποσπάσματα δημοσιεύει σήμερα η «Ε»:

«Όχι, δεν διάβασα. Και ούτε θα είχα την ενέργεια να γράψω. Τα ίδια γυρνάνε στο μυαλό μου ξανά και ξανά. Πάνε πάνω από 24 ώρες που σκέφτομαι το ίδιο πράγμα. 15 χρονών, Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Το είδαν οι κολλητές μου. Στη Μεσολογγίου. Τον ήξερα μόνο φατσικά. Ήξερα τους κολλητούς του όμως...

...Εγώ δεν ήμουν εκεί. Είχα πάει Ψυρρή. Ήξερα ότι οι άλλες ήταν Εξάρχεια. Κανείς δεν είχε βγει από την υπόλοιπη παρέα. Ίσως κάτι να ήξεραν παραπάνω. Ούτε εγώ ήθελα να πάω Εξάρχεια. Είπα "θα περάσω μετά". Η Α... βρέθηκε στον δρόμο μου και ήρθε και μου 'πε "15 χρονών παιδί νεκρό στη Μεσολογγίου". Ο νους μου πήγε στους δυο Ν..., είναι οι μικρότεροι εκεί πέρα. Για τρεις ώρες μετά ζήτημα να έβγαλα δέκα κουβέντες. "Ποιος είναι;", "Πώς είναι η φάτσα του;", "Είναι ο αδελφός του Τ...;", "Δεν πιστεύω να 'ναι ο Ν...". Τα τηλέφωνα βάραγαν όλο το βράδυ από παντού. Κλείσαν τα Εξάρχεια. Τα κορίτσια ήταν ακόμα εκεί. Και εγώ δεν ήμουνα κοντά τους. Γιατί δεν ήμουν κοντά τους; Δεν ήθελα να το δούνε αυτό. Δεν ήθελα να τους σημαδέψει μια τέτοια εικόνα. Μακάρι να μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια στις φρίκες, να μην αφήνουμε τον άλλον να βλέπει, για να μην βλέπει εφιάλτες. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς. Πρέπει να αντιμετωπίζουμε το διεστραμμένο ύφος του κάθε τέρατος. Άκουγα. Άκουγα για το υπόλοιπο βράδυ, τα κρατούσα μέσα μου δεν έλεγα τίποτα. Σοκ. Επαιρνα τα κορίτσια τηλέφωνο. Μου έλεγαν τι έγινε: "Πριν 10 λεπτά σε αυτό το σημείο καθόμασταν. Έσκασε ένα περιπολικό και άρχισε το παιδί να το κοροϊδεύει. Ο μπάτσος μετά από φωνές σημάδεψε από ενάμιση μέτρο απόσταση. Τρεις σφαίρες. Μία τον πέτυχε στην καρδιά. Κοίταξε επάνω και σωριάστηκε πίσω. Λίγο ακόμα κατάφερε να αναπνεύσει. Μετά; Ασθενοφόρα, Λιποθυμίες. Η Κ... έπαθε κρίση πανικού. Η Τ... έκλαιγε, οι άλλες δύο... σοκ. Και στον αέρα να κυκλοφορούν οι λέξεις: Πέθανε - Παιδί - μίσος - οργή - μα είναι νεκρός - Πέθανε σας λέω - εκδίκηση. Μετά καπνός. Σπάστε τα ΟΛΑ. Σπάστε, σπάστε να γίνει η Αθήνα μαύρη σ' ένα βράδυ. Να μην υπάρχει τίποτα αύριο. Να ξεκινήσουν όλα από το μηδέν. Πώς τόλμησε ο δολοφόνος, πώς το σκέφτηκε; Έχει χρέος να αυτοκτονήσει. Να πεθάνει με τον χειρότερο τρόπο. Να ζήσει μια ζωή μέσα από τύψεις, τη χειρότερη ζωή. Να αυτοκτονήσει. Για αυτούς που το είδαν, για τους κολλητούς του, για την οικογένειά του. Να αυτοκτονήσει αυτός και κάθε άλλος μαλάκας που μας θέλει νεκρούς. ΜΙΑ ΜΑΣ ΘΕΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ; ΕΜΕΙΣ 10! ΕΚΔΙΚΗΣΗ! ΟΛΑ ΕΔΩ ΘΑ ΦΑΝΟΥΝ. Κανένας από σας δεν θέλω να έχει το θράσος να με κοιτάξει στα μάτια. Μην μου μιλήσει κανένας σας. Την ασφάλειά μου πλέον εξασφαλίζουν μόνο οι φίλοι μου και αυτοί που θεωρώ οικογένεια...

...Με αυτή τη σκέψη κοιμήθηκα... Ξύπνησα 8. Δεν ήμουν σίγουρη για το τι συνέβαινε αλλά σηκώθηκα πήγα... κάπως μηχανικά. Βρήκα τις άλλες. Το ξέραμε όλες. Τίποτα πλέον δεν είναι ίδιο. Ούτε σε μας ούτε στον κόσμο. Δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να κλάψει ούτε να συνειδητοποιήσει τι γινόταν. Κάθισα μαζί τους.

Είδα τον Ν... τον κολλητό του. Σηκώθηκα. Τον αγκάλιασα. Δεν είπαμε τίποτε άλλο. Τον έσφιξα και με έσφιξε. Τα μάτια του ήταν πρησμένα. Γιατί Ν... μου να το έχεις δει αυτό; Το πιο σκληρό πράγμα στον κόσμο. Έσπασα. Ας καιγόταν όλη η Αθήνα, ας γινόντουσαν όλα μαύρα, δεν με νοιάζει. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοια πρόσωπα. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοιες σκέψεις. Η πορεία ξεκινά. Αποφασίζουμε να πάμε μαζί με την Ρ...

...Δεν άργησαν οι ηλίθιοι να ρίξουν χημικά. ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ; Τα παιδιά καίγαν, καίγαν, καίγαν. Καπνοί παντού. Και εμείς τρέχαμε. Πατησίων, Αλεξάνδρας, στενά, στενά κι άλλα στενά. Μας κυνηγά διμοιρία. Ποιον κυνηγάς ρε; κάτσε στα αυγά σου! Αυτή η μέρα είναι για τον Αλέξανδρο. Κάνε πίσω επιτέλους...

...Τρέξιμο, τρέξιμο. «Μπαίνουμε μέσα στα Εξάρχεια». Βρήκαμε κάποιους δικούς μας. Και εκεί βρεθήκαμε ξαφνικά. Στο σημείο. Στη Μεσολογγίου και η Ρ... πάγωσε. Και από πίσω να μας ακολουθούν. Ε, όχι και εδώ ρε. Γιατί πατάς εδώ; Την πήρα από το χέρι να την κάνω να τρέξει...

...Μέσα σε όλους τους καπνούς η Ρ... τρέχει πίσω από τους ΜΑΤάδες και ουρλιάζει: "Είμαι 17! Σκοτώστε με! Άντε! Δολοφόνοι". Ρ..., φύγε έρχονται από στενά. Τρέχει. Η συνέχεια έχει σημασία; Δε νομίζω. Απλά περνάνε οι ίδιες σκέψεις από το μυαλό μου... Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά; Γιατί μας θέλουν νεκρούς; Δεν θέλω να ξαναγίνει αυτό. Πώς θα αντιδράσω; Πώς θα τους κάνω να μετανιώνουν που γεννήθηκαν; Πώς θα κάνω τον κόσμο να καταλάβει; Γιατί με θέλουν νεκρή; Εκεί ήταν που γύρισα σπίτι. Και η μόνη ασφάλεια ήταν η αγκαλιά της μάνας μου. Και έκλαιγα, έκλαιγα μέχρι σήμερα. Ασε με τώρα μη μου μιλάς. Τίποτα δεν είναι ίδιο, απλά άσε με να κλάψω. Και μη με κοιτάξεις στα μάτια γιατί η θλίψη μου θα γίνει οργή».


10.12.08

HOS DE PATER HOU PAIDOS ODYRETAI OSTEA KAION, NYMPHIOU ...


Μες τη βαθειά λύπη, γύρισα και διάβασα πώς ο Αχιλλέας έθαψε τον Πάτροκλο,

"Ως καίει πατέρας καίγοντας του νιόπαντρου του γιου του τα οστά..."
"ΩΣ ΔΕ ΠΑΤΗΡ ΟΥ ΠΑΙΔΟΣ ΟΔΥΡΕΤΑΙ ΟΣΤΕΑ ΚΑΙΩΝ, ΝΥΜΦΙΟΥ..."

στο Ψ (222) της Ιλιάδας [Γ Ψυχουντάκης (μτφρ.) (1995), Ομήρου Ιλιάδα, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης].

Kι έπειτα διάβασα - ξανά και ξανά - το τέταρτο κεφάλαιο της Eroica· ειδικά το κομμάτι από τη σελίδα 72 μέχρι τη σελίδα 80:

"... νιώθαμε μια έφεση σωματική για την αθανασία, να επιδείξομε τη δύναμή μας σαν πρόκληση, σα μιαν εκδίκηση γι' αυτό που είχε γίνει."

Μες στη βαθειά λύπη· σκέφτομαι γονείς, αδέλφια, φίλους, συμμαθήτριες, συμμαθητές.


7.12.08

Κι άλλος Gavin Ewart












Gavin Ewart


Sonnet: Dolce stil novo
Esercitazione Letteraria

     That woman who to me seems most a woman
I do not compare to angels--or digress on schismatic Popes--
or exalt above the terrestrial or consider a madonna.
Nor do I search in others for her lineaments,
or wish for Death to free me from desire,
or consider Love an archer; or see her as a Daphne,
fleeing the embraces of Apollo, transformed into a laurel.
I am not lost in the amorous wood of Virgil.

But although I do not rhyme or use the soft Italian,
my love is a strong love, and for a certain person.
Human beings are human; I can see a man might envy
her bath water as it envelops her completely.
That's what my love would like to do; and Petrarch
can take a running jump at himself--or (perhaps?) agree.


Η "δυνατή ανθρώπινη αγάπη" με τα μέτρα της ηδυπάθειας ενός ζεστού,
ζεστού αφρόλουτρου ...

Υποβλητικό!

6.12.08

ΓΙΑ ΤΟ "ΨΑΡΑΚΙ ΣΤΗ ΓΥΑΛΑ" ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΧΑΚΚΑ


Ο Μάριος Χάκκας έγραψε διηγήματα - όσο πρόλαβε, γιατί πέθανε από καρκίνο νέος.

Στο διήγημα "Το ψαράκι της γυάλας" οι αναφορές στα "Ιουλιανά" και στον "Απρίλη" απαιτούν κάποιες ιστορικές γνώσεις για να τοποθετήσει κανείς την αφήγηση στα ιστορικά της συμφραζόμενα. Αυτή η ιστορική επίγνωση θεωρείται δεδομένη από εκείνους που διαλέγουν κάθε χρόνο τα θέματα· γι' αυτό δεν επεξηγήσαμε τις συγκεκριμένες αναφορές. Παρ' όλα αυτά το απόσπασμα επιδέχεται πλήρη κριτική ανάλυση, έστω κι αν διαφεύγει από κάποιον ή κάποια το ιστορικό του περιβάλλον.

Από την άλλη μεριά, παρόμοιο θέμα δεν είναι καθόλου απίθανο να πέσει, και γι' αυτό η μελέτη της Συνοπτικής Ιστορίας του Richard Clogg επιβάλλεται. Το τονίζουμε όλοι μας και όλες μας, καθηγήτριες και καθηγητές, σε κάθε ευκαιρία.

ΓΙΑ ΤΗΝ "ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ" ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΒΑΓΕΝΑ

Ballad Like ballade and ballet, the word derives from the late Latin and Italian ballare 'to dance'. Fundamentally a ballad is a song that tells a story and originally was a musical accompaniment to a dance. We can distinguish certain basic characteristics common to large number of ballads: (a) the beginning is often abrupt; (b) the language is simple; (c) the story is told through dialogue and action; (d) the theme is often tragic (though there are a number of comic ballads); (e) there is often a refrain. ...

J.A. Cuddon, The Penguin Dictionary of Literary Terms and Literary Theory (London 1998)


Gavin Buchanan Ewart (04-02-1916 to 25-10-1995) was a prolific British poet known for his witty and sometimes unsettling treatments of unlikely subjects.

Η ποίησή του είναι από πικρόχολη ώς ξεκαρδιστική· έτσι λένε όσοι τον διαβάζουν. Βρήκα ένα δείγμα που μπορείτε και να το ακούσετε καθώς το διαβάζετε· ούτε πικρόχολο ούτε ξεκαρδιστικό, μάλλον φιλοσοφημένο - μ' ένα δάγκωμα όμως στην καρδιά μου εκεί στο τέλος. Μου 'φερε στο νου εκείνον τον θείο του Αλέκου της Eroica:

'Hurried Love'
by Gavin Ewart


Those who make hurried love don't do so
from any lack of affection
or because they despise their partner
as a human being -
what they're doing
is just as sincere as a more formal wooing.

She may have a train to catch; perhaps the
room is theirs for one hour only
or a mother is expected back or
some interruption
known, awaited -
so the spur of the moment must be celebrated.

Making love against time is really
the occupation of all lovers
and the clock-hands moving
point a moral:
not crude, but clever
are those who grab what soon is gone for ever.

25.11.08

'...born between 1978 and 1994': is that you?

The article is titled "The kids are alright", it is about the 'net generation' and I read it today in the Economist (Nov 15 issue). A couple of quotes that made me feel good about you (my students) and my own kids:
....the Net Geners are smarter, quicker and more tolerant of diversity than their predecessors,” Mr Tapscott argues. “These empowered young people are beginning to transform every institution of modern life.” They care strongly about justice, and are actively trying to improve society...

Or:
Contrary to the claims that video games, Facebook and constant text-messaging have robbed today’s young of the ability to think, ...the “Net Geners” are the “smartest generation ever”.

And:
There is growing neuroscientific support for this claim. People who play video games, for example, have been found to process complex visual information more quickly. They may also be better at multi-tasking than earlier generations, which equips them better for the modern world.


So, just because 'we' didn't do it, it doesn't mean that it is bad / unacceptable / catastrophic!

PS: 'the kids are alright' is a reference to a song by the Who in their album 'My Generation'. I didn't like any of the youtube versions of 'The kids are alright' I found so I am posting another great song: 'Behind Blue Eyes':



PS1: (isn't Pete T. pretty cool?)
PS2: Obviously, this one has absolutely no relationship to IB economics!

24.11.08

A trip to the world of ideas....

Στην τάξη έγινε μια μικρή αναφορά στη λογική, στα μαθηματικά και στα παράδοξα. Όποιος περίεργος και παράξενος θέλει να ρίξει μια ματία σε αυτά τα τρία πιο όμορφα και καθαρά αντικείμενα σκέψης του ανθρώπινου εγκεφάλου μπορεί να βρει πληροφορίες και υλικό για τον κύριο Kurt Goedel....
μ.μ.θ
Δ.Α

20.10.08

An ingenious example of speech and politics

An ingenious example of speech and politics occurred recently in the United Nations Assembly and made the world community smile.


The Palestinian Representative's Speech at the UN





'Before beginning my talk I want to tell you something about Moses. When he struck the rock and it brought forth water, he thought, 'What a good opportunity to have a bath!'

He removed his clothes, put them aside on the rock and entered the water.

When he got out and wanted to dress, his clothes had vanished.

An Israeli had stolen them.'

The Israeli representative jumped up furiously and shouted, 'What are you talking about? The Israelis weren't there then.'

The Palestinian representative smiled and said:

'And now that we have made that clear, I will begin my speech.'

28.9.08

Paul Newman 1925-2008











...να δω με ποιους θα μεινουμε στο τελος!!



Λοιπον, για οσους δεν γνωριζανε,
ο Πωλ Νιουμαν γεννήθηκε το 1925 στο Κλίβελαντ της πολιτείας του Οχάιο, με το που απολυθηκε απο τον στρατο το 1946 πήγε στη δραματική σχολή του Γιέιλ και μετά μετακόμισε στην Νέα Υόρκη. Εκεί φοίτησε στην περιβόητη δραματική σχολή Actors Studio.

Την δεκαετία του 1960, έχτισε, με μια σειρά μεγάλων ταινιών, τον προσωπικό του θρύλο. Λυσσασμένη Γάτα, Ο Κόσμος Είναι Δικός μας, Γλυκό Πουλί της Νιότης, Όχι Δάφνες για τους Δολοφόνους, Άγριος σαν Θύελλα, Ο Μεγάλος Δραπέτης, Οι Δύο Ληστές. Το 1968 γνώρισε την Joanne Woodward, με την οποία παρέμεινε παντρεμένος μέχρι και σήμερα. To 1970 έπαιξε στο οσκαρικό Κεντρί και την υπερπαραγωγή Ο Πύργος της Κολάσεως.
Από τα 1980 ξεχώρισαν οι ρόλοι του στα Η Ετυμηγορία και Το Χρώμα του Χρήματος, το οποίο, μετά από έξι άστοχες υποψηφιότητες, του χάρισε το πολυπόθητο αγαλματάκι για τον Πρώτο Ρόλο. Έκανε συνολικά δύο γάμους (Jackie Witte, Joanne Woodward) και έξι παιδιά, τρία με κάθε σύζυγο. Δέκα φορές υποψήφιος για Όσκαρ, ένα βραβείο Bafta, ένα βραβείο ερμηνείας στις Κάνες, τέσσερεις Χρυσές Σφαίρες και την αμέριστη αγάπη του παγκόσμιου κοινού.


Στις 13 Αυγούστου 2008, ο Πολ Νιούμαν αποφάσισε ότι είχε παλέψει και αντέξει αρκετά. Μετά από έξι μήνες χημειοθεραπείας και άλλων μεθόδων καταστολής, επέλεξε να παραδοθεί στην αναπόφευκτη μοίρα κάθε ανθρώπου που βρίσκεται αντιμέτωπος με την πιο επιθετική μορφή καρκίνου του πνεύμονα. Ανακοίνωσε στη Τζόαν και στα παιδιά του ότι θέλει να φύγει από το νοσοκομείο της Νέας Υόρκης που νοσηλευόταν από τις αρχές της χρονιάς και να επιστρέψει στο σπίτι του στο Κονέκτικατ για να διευθετήσει τις τελευταίες εκκρεμότητες πριν πεθάνει.
Ειχε πει μαλιστα πως 8ελει ο θανατος να τον βρει στο σπιτι του και οχι σε καποιο νοσοκομειο. Ηθελε να συνεχισει να ζει οσο μπορεσει!!
“I’m not able to work anymore as an actor at the level I would want to,” ειπε σε μια εμφανιση του στο Good Morning America. “You start to lose your memory, your confidence, your invention. So that’s pretty much a closed book for me.”


Μερικές εβδομάδες αργότερα, έμπαινε στο αγωνιστικό του αυτοκίνητο για έναν τελευταίο γύρο στην πίστα που φιλοξενούσε τις προπονήσεις και τους αγώνες του τα τελευταία 30 χρόνια. Ένα μήνα αργότερα, το διεθνές κοινό μάθαινε σοκαρισμένο όχι μόνο την είδηση του θανάτου ενός εκ των τελευταίων γιγάντων του Χόλιγουντ, αλλά και την έκταση της ασθένειάς του το τελευταίο τρίμηνο.



Πολιτικοποιημένος ηθοποιός, έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα, συμμετείχε σε ορισμένες εκστρατείες του Δημοκρατικού Κόμματος καθώς και σε διασκέψεις για τον πυρηνικό αφοπλισμό.

To 1978, o μοναχογιος του, Σκοτ, πεθανε απο υπερβολικη δοση αλκοολ και ναρκωτικων ουσιων. Ήταν ενα πολυ μεγαλο πληγμα για τον ηθοποιο, ο οποιος εδιεξε ομως να το ξεπερνα πολυ γεναια, ιδρυοντας ενα ιδρυμα, το 'Scott Newman Center' με σκοπο μεσω εκπαιδευτικων προγραμματων να σταματησει η χρηση ουσιων!

Τη δεκαετία του 1980 ο Νιουμαν ξεκινησε την δικη του εταιρια τροφιμων, που εφτιαχνε ντρεσσινγκ σαλατας τα οποια εδινε στους φιλους του τα Χριστουγεννα. Η επιχειρηση του συνεχιστηκε και αρχιζε να πουλαει τα σκευασματα σε μαγαζια τα εσοδα απο τα οποια εδινε σε φιλανθρωπιες! Το ποσο που ειχε μαζεψει μεχρι την τελευταια συνεντευξη του ηταν 200,000,000 δολαρια, ειχε ταησει δηλαδη περιπου 14,000 παιδια!!!!
Λιγα χρονια μετα, εφτιαξε το 'Hole in the Wall Camps', ενα μερος που θα χαριζε σε παιδια με πολυ σοβαρες ασθενειες δωρεαν διακοπες! Σημερα υπαρχουν 8 παρακλαδια του Camp στην Αμερικη, την Ιρλανδια, την Αγγλια και την Γαλλια.


Εχτες, στις 26/9, εφυγε απο τη ζωη ο ανθρωπος αυτος.
Ο φιλος του Ρομπερτ Ρεντφορντ λεει για τον θανατο του, "There is a point where feelings go beyond words. I have lost a real friend. My life–and this country–is better for his being in it."



Εμενα προσωπικα με συγκλονίζει πιο πολυ η προσωπική του ζωή και όσα είχε κάνει, παρά η καριέρα του, την οποία παρ' ολα αυτα θεωρώ εξαιρετική! Σίγουρα ενας πολύ καλός ηθοποιός, αλλά μάλλον ενας ακόμα καλύτερος άνθρωπος!
Rest in Peace λοιπον... ;)




πηγες: naftemporiki.gr
biography.com

15.9.08

Η Φόνισσα

Το νετ είναι γεμάτο υλικό, αν ψάξετε. Η Φόνισσα είναι πασίγνωστο κείμενο του πολιτισμού μας και έχει κινήσει την προσοχή πολλών και με πολλούς τρόπους.

Δείτε αυτό το άρθρο του Μιχάλη Φιλιππόπουλου από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, που συζητά κατά πόσο η Φόνισσα έχει τα χαρακτηριστικά ενός νατουραλιστικού κειμένου. Καλό είναι να κάνουμε και τις διασυνδέσεις με τον Καραβέλα του Θεοτόκη, ξανακοιτώντας κι εκείνο το υλικό.

Από την ενδιαφέρουσα - και πρόσφατη - βιβλιογραφία του άρθρου ξεχωρίζω ένα κείμενο του Δημήτρη Τζιόβα, καθηγητή στο Birmingham, που κρίνει την κοινωνική φιλοσοφία του κειμένου· είναι κατανοητό και αξίζει τον κόπο της ανάγνωσης.

The Large Hadron Collider

The Large Hadron Collider

Our understanding of the Universe is about to change...

The Large Hadron Collider (LHC) is a gigantic scientific instrument near Geneva, where it spans the border between Switzerland and France about 100 m underground. It is a particle accelerator used by physicists to study the smallest known particles – the fundamental building blocks of all things. It will revolutionise our understanding, from the minuscule world deep within atoms to the vastness of the Universe.

Two beams of subatomic particles called 'hadrons' – either protons or lead ions – will travel in opposite directions inside the circular accelerator, gaining energy with every lap. Physicists will use the LHC to recreate the conditions just after the Big Bang, by colliding the two beams head-on at very high energy. Teams of physicists from around the world will analyse the particles created in the collisions using special detectors in a number of experiments dedicated to the LHC.

There are many theories as to what will result from these collisions, but what's for sure is that a brave new world of physics will emerge from the new accelerator, as knowledge in particle physics goes on to describe the workings of the Universe. For decades, the Standard Model of particle physics has served physicists well as a means of understanding the fundamental laws of Nature, but it does not tell the whole story. Only experimental data using the higher energies reached by the LHC can push knowledge forward, challenging those who seek confirmation of established knowledge, and those who dare to dream beyond the paradigm.

Link:http://public.web.cern.ch/public/en/LHC/LHC-en.html 

12.9.08

Eroica, Φόνισσα, κ.ο.κ.


Ορισμένα από τα βασικότερα στοιχεία για τη μελέτη ενός μυθιστορήματος είναι:
  • Πόσος χρόνος περνάει από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή της αφήγησης (ή, αλλιώς, από την πρώτη ώς την τελευταία σελίδα του κειμένου);
  • Πού τοποθετείται στον χρόνο η αφήγηση (στον ιστορικό χρόνο, Τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου, ας πούμε, ή σε φανταστικό χρόνο, Ο Πόλεμος των Άστρων, ή ακόμα και εντελώς ασαφώς, Μια φορά κι έναν καιρό ...).
  • Ποιος είναι ο αφηγητής ή η αφηγήτρια;
  • Πώς είναι δομημένη η αφήγηση;

10.9.08

BIG BANG DAY!


FOLLOW THE EXPERIMENT AS IT UNFOLDS HERE. A TREASURE OF MATERIAL, WITH DEADLINES FOR LISTENING IN OR WATCHING EXPIRING EVERY DAY. BROWSE AWAY HUMANS, BROWSE AWAY, PHYSICS ROCKS!