13.3.09
12.3.09
IPCC-chairman to politicians: Respond to worst-case scenarios
Head of the UN's Intergovernmental Panel on Climate Change urges politicians to respond to new scientific climate research.
New research showing that rising sea levels are likely to be far worse than official UN projections should get politicians to act, says Chairman of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), Dr Rajendra K Pachauri.
"They should certainly respond to a worst-case scenario - even if there is only a small risk that it becomes reality - because it will have terrible consequences. It is quite common risk management," he says in an interview with the Danish newspaper Politiken.
He also questions the sufficiency of the EU objective to keep the global average temperature increase below 2°C.
"I very much doubt the two-degree target. Even a two-degree rise could cause sea level rise up to 1.4 meters. Even one meter would be quite terrible to many areas of the world," he tells the newspaper. Yet Pachauri is not pessimistic.
"When politicians can raise money to support the businesses that are causing the economic crisis, they should certainly be able to find money to address climate change and secure the world for future generations," says Pachauri, adding:
"Moreover, the financial crisis might turn out to help the environment, not harm it - as Denmark has also pointed out. Due to the crisis, many countries have realized that they have to reduce their dependency on oil and other fossil fuels – also for security reasons. And they have to create jobs in green sectors, because they are economically sustainable in the long run. That is also what U.S. President, Obama, calls for." (Photo: Scanpix/Reuters)
10.3.09
Η σπασμένη μουριά
If all the insects were to dissappear from the earth,
within fifty years all life on earth would end;
if all human beings dissappeared from the earth,
within fifty years all forms of life would flourish
Jonas Salk
9.3.09
Εργασίες: η ηθική της μικρής απατεωνιάς
Ήταν, πάλι, μια δοκιμασία για μένα· είναι πάντα κουραστικό να κάνεις υπομονή, όταν κάποιο πρόσωπο, για οποιοδήποτε λόγο, δεν τηρεί συμφωνημένες προθεσμίες και τραβάει το σκοινί, όπως λέμε, ώσπου δεν έχει άλλο.
Η σκληρή όμως είναι η ηθική δοκιμασία. Μου φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο και εξουθενωτικό να αντιμετωπίσω ανθρώπους, παιδιά και γονείς, που αισθάνομαι ότι προσπαθούν, με εκβιαστικό μάλιστα τρόπο, να με εξαπατήσουν.
Το όριο μεταξύ προπαρασκευαστικής επεξεργασίας και λογοκλοπής δεν είναι ούτε ασαφές ούτε αδιόρατο ούτε σχετικό. Όπου και να σπουδάσει κανείς σοβαρά θα ανακαλύψει ότι είναι και γενικής αποδοχής.
Ας το επαναλάβω: είναι αντιδεοντολογικό, δηλαδή ανήθικο, να επιτρέπει κάποιος οποιαδήποτε παρέμβαση ή συμμετοχή τρίτου προσώπου στη σύνταξη και τη διατύπωση μιας εργασίας του. Στο ΙΒ δεν μετράμε το μέγεθος ή την ποιότητα της παρέμβασης ή της συμμετοχής. Υπολογίζουμε μόνο το γεγονός. Αν το αποτέλεσμα που παρουσιάζεις για αξιολόγηση δεν είναι εντελώς δικό σου είσαι εκτός ορίου.
Αυτά δεν είναι απ' όλους σεβαστά. Υπάρχουν πάντα γονείς και παιδιά που χαμογελούν ειρωνικά και τα θεωρούν αφελή· "ποιος θα μ' εμποδίσει να βοηθήσω την κόρη μου στις εργασίες της - κακό είναι;" λένε· "δικιά μου δουλειά είναι, απλώς κάποιος με βοήθησε στη διατύπωση" λένε. Υπάρχουν πάντα πρόσωπα που υπόσχονται να "εξασφαλίσουν στα παιδιά κάτι καλύτερο" (αυτοί βέβαια δεν είναι εκείνοι που ματώνουν μαζί με τα παιδιά για να εξασφαλίσουν εκείνα για τον εαυτό τους το καλύτερο).
Εμείς πάντως, στο ΙΒ της Σχολής Μωραΐτη, υπερασπιζόμαστε την ηθική της ακαδημαϊκής τιμιότητας, και έχουμε αποτελέσματα. Τα προηγούμενα χρόνια οι λογοκλόποι μικροαπατεώνες με το μεγάλο θράσος και το επιθετικό τουπέ ήταν κοντά στο 1/8 των μαθητών. Το πλήρωσαν ακριβά, με βαρβάτες απώλειες βαθμών. Φέτος τα παληκάρια έπεσαν κάτω από το 1/10.
Θα λάβουν και αυτοί το λογαριασμό τους.
Και του χρόνου λοιπόν!
23.2.09
How to save energy?-Simple Tips-
Change a Light, Change the World
We really can "Change the World" with just one light bulb. The key is that the more people that take this step, the more we can change the world.
Fight the Light!
Don't leave lights on when no one is in the room. If you are going to be out of the room for more than five minutes, turn off the light.
If you know of a light that everyone forgets to turn off, make a sticker or a sign to hang next to the switch that says "Lights Out!" or "Don't Forget!"
Where possible, use compact fluorescent light bulbs. Those funny-looking bulbs produce the same amount of light by using 1/4 of the electricity. Plus, they last for years and years without burning out.
There's one light bulb that firefighters in Livermore, California, never turn off. It uses very little energy and has been burning for 101 years! Find out more about the Centennial Bulb,
Don't Leave Things Turned On
Turn off the TV when no one is watching it. The same goes for computers, radios and stereos - if no one using it, turn it off. Turn off all the appliances at the surge protector/control strip - that four- or six-plug extension chord that you plug all your computer things into. Some devices, like modems or other networking boxes are drawing small amounts of power all the time. Check with your folks first, but the best thing to do is turn them ALL off at the surge protector.
It's a Matter of Degrees!
In warm weather, the thermostat at home should be set at 78 degrees. (Don't do this, of course, if it will cause health problems for anyone in your family.) When no one is home, set the thermostat at 85 degrees. That way, you'll reduce the need for air conditioning and you will save energy. If you have ceiling fans or other fans, turn them on. The blowing air can make you feel 5 degrees cooler, without running the family's air conditioner. Fans use a lot less electricity than air conditioners!
In cold weather, wear warm clothing and have your thermostat set to 68 degrees or lower during the day and evening, health permitting. When you go to sleep at night, set the thermostat back to either 55 degrees, or turn it off. When you leave home for an extended time, set the thermostat at 55 degrees or turn it off, too. That way, your family can save from 5 percent to 20 percent on your heating costs. (Don't do this, of course, if it will cause health problems for anyone in your family.)
Don't Heat - or Cool - the Great Outdoors!
Americans use twice as much energy as necessary to heat their homes. That accounts for a lot of wasted energy!
If you have a fireplace, close the damper when you don't have a fire burning. An open fireplace damper can let 8 percent of heat from your furnace escape through the chimney! In the summer, an open fireplace damper can let cool air escape. It's like having a window open!
Make a map of your home, and mark all the windows, heating vents, and outside doors. Take a ribbon and hold it up to the edges of the doors and windows. If the ribbon blows, you've found a leak! Ask Mom or Dad to seal the leak with caulk or weatherstripping.
Think about your curtains. Keeping the curtains closed on cold, cloudy days helps block the cold outside air from getting inside. Also, keeping the curtains closed on very hot days keeps the hot air out!
In the Bedroom
Turn off your electric blanket when you aren't in bed.
Don't leave on your computer, TVs, radios or games that use electricity when you're not using them.
In the Bathroom
Wasting water wastes electricity. Why? Because the biggest use of electricity in most cities is supplying water and cleaning it up after it's been used!
About 75 percent of the water we use in our homes is used in the bathroom. Unless you have a low flush toilet, for example, you use about five gallons to seven gallons of water with every flush! A leaky toilet can waste more than 10,000 gallons of water a year. Wow!
Drippy faucets are bad, too. A faucet that leaks enough water to fill a soda bottle every 30 minutes will waste 2,192 gallons of water a year.
Another simple way to save water AND energy is to take shorter showers. You'll use less hot water - and water heaters account for nearly 1/4 of your home's energy use.
In the Kitchen
According to researchers who are paid to study such things, a load of dishes cleaned in a dishwasher uses 37 percent less water than washing dishes by hand! However, if you fill up one side of the sink with soapy water and the other side with rinse water - and if you don't let the faucet run - you'll use half as much water as a dishwasher does. Doing the dishes this way can save enough water for a five-minute shower!
If you need to warm up or defrost small amounts of food, use a microwave instead of the stove to save energy. Microwave ovens use around 50 percent less energy than conventional ovens do. For large meals, however, the stove is usually more efficient. In the summer, using a microwave causes less heat in the kitchen, which saves money on air conditioning.
Don't keep the refrigerator door open any longer than you need to. Close it to keep the cold air inside! Also, make sure the door closes securely. There is a rubber-like seal around the door that you can test. Just close the door on a dollar bill, and then see how easy it is to pull out. If the dollar slides out easily, the door is probably leaking cold air from inside.
Is there an old refrigerator sitting in the garage or someplace else at home? Old refrigerators are real energy hogs! An old refrigerator could be costing your family as much as $120 a year to operate. Urge your parents to replace it if they don't need it, and remind them that one large refrigerator is cheaper to run than two smaller ones.
Shocking News About Batteries
Did you know that Americans use an average of about eight batteries a year per person? Wow!
Batteries that are thrown away produce most of the heavy metals - dangerous substances like lead, arsenic, zinc, cadmium, copper, and mercury - that are found in household trash. These metals are toxic. They can be harmful to humans and wildlife. When discarded batteries from our trash wind up in landfills, these dangerous metals can seep into the ground water and eventually into the food chain. So, instead of throwing batteries in the trash, we should all take them to a toxic waste disposal area, if at all possible.
Turn off the toys and games (like GameBoys TM) that use batteries when you are not playing with them. That makes the batteries last longer, and you won't need as many of them.
Forty percent of all battery sales are made during the holiday season. Ask for holiday gifts that do not require batteries.
Ask your parents to buy rechargeable batteries and a recharger.
Outside the House
Remember how saving water saves energy? Use a broom instead of a hose to clean off the driveway, patio or deck - this will save hundreds of gallons of water each year.
If you only have a small lawn, consider getting a manual push mower. It doesn't use any energy except your own. Pushing the mower spins the rotating wheels, which spins the cutter. Consider it good exercise!
Don't use an electric or gasoline leaf blower. Instead, use a rake.
If you need to leave a security light on over night, change the incandescent bulb to a compact fluorescent. It will last months and maybe years and save you energy and money. Some compact fluorescent bulbs even come in yellow so they won't attract bugs.
Think About What Your Family Buys
If you buy things that can be used over and over instead of buying disposable items that are used once and then thrown away, you will save precious natural resources. You'll also save energy used to make them, and you'll reduce the amount of landfill space we need when they are thrown away.
Those same savings happen you buy things that will last instead of breaking right away. Well-made items may cost a little more to begin with, but they are usually worth the money because they last for a long time, and you don't have to replace them.
When your family goes shopping, think about taking bags with you. Only about 700 paper bags can be made from one 15-year-old tree. A large grocery store can use that many bags before lunch! Plastic bags start out as either oil or natural gas. Oil and natural gas are non-renewable resources. This means they can't be reused, and when they are all gone, they are gone forever. And throw-away bags add a lot of pollution to the environment. If plastic and paper bags are used once and go to landfills, they stay there for hundreds of years Some stores offer discounts for people who use their own bags. For every bag reused, they give money back - usually about five cents for each bag.
With your parents, pick a spot in your house to store bags that you get from the grocery store. These bags can be used to carry things to friends' houses or for trash linings. After bags wear out, recycle them.
Other Recycling Tips
Make a scrap-paper pad. Gather pieces of used paper the same size with the blank side up. Find a piece of cardboard the same size as the paper and put it at the back. Staple the whole thing together, and use it as a place to write down grocery lists or things to do.
If every American recycled his or her newspaper just one day a week, we would save about 36 million trees a year. You can save a tree for every four feet of paper you recycle. It takes half as much energy to make recycled newspaper as it takes to make fresh newsprint from trees.
Recycle your newspapers. (Check to see if recycling centers want them tied together or in bags.) Anything that comes with the newspaper can also be recycled (except magazines, which must be recycled separately).
* Recycle your old notebook paper. It is considered "white paper," and makes better recycled paper. "White paper" is writing paper, notebook paper, white envelopes, typing paper, index cards, computer paper, and white stationary.
Cereal boxes, egg cartons, wrapping paper are called "mixed paper." All these things can be recycled. Mixed paper can be made into paperboard, the paper that is used on roofs.
For something fun, download the Recycle Rex Recycling Facts, Games and Crafts Booklet (Acrobat PDF file, 26 pages, 1.9 megabytes)
In Your School
The energy-saving ideas you used at home can also be used in school. Consider creating a weekly "energy monitor" - someone who's job it is to make sure lights are out when there's no one in a room. He or she can also make sure that machines are turned off when not being used. Have your teacher or principal check with the California Energy Commission to see if you school can become a "Bright School."
18.2.09
Benjamin Zander: Classical music with shining eyes
Εντυπωσιάζει αυτός ο διευθυντής ορχήστρας που εξηγεί πώς κατασκευάζεται ένα μουσικό κομμάτι και πώς μπορούμε να το ακούσουμε με μέτρα εκτίμησης και κατανόησης. Ανάλογα πράγματα συμβαίνουν και με τη λογοτεχνία που μελετάμε εμείς.
Έχω τόσες ευχές για τις προφορικές σας εξετάσεις που έρχονται ...
Εύχομαι και ο Zander να σας εμπνεύσει!
8.2.09
... ελληνικά όλως διόλου ...
Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων. Ρωμαϊκό αντίγραφο γλυπτού του Κριτία από το 447 π.Χ. Φυλάγεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης στην Ιταλία.
Ο Αρμόδιος είναι δεξιά στη φωτογραφία. Είναι φανερή η διαφορά ηλικίας με το φίλο του, τον Αριστογείτονα, αριστερά. Ας διαβάσετε το καλό άρθρο της wikipedia για τον 'ελληνικό έρωτα' για να συμπληρώσετε τη συζήτησή μας περί Οροφέρνη του Καβάφη.
7.2.09
31.1.09
Βοτανολογικό θέμα και παραλλαγές στη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟΤο απόσπασμα
Τέλος Γ΄ κεφ. Στη μέση μιας σειράς αυτοβιογραφικών αναμνήσεων της Χαδούλας, που καλύπτουν περίπου το πρώτο τρίτο του μυθιστορήματος. Εδώ μαθαίνουμε τις σκέψεις της σχετικά με τα κορίτσια. Μία εντελώς παράδοξη και αγχωτική άποψη για το πώς μεγαλώνουν τα κορίτσια.
Η δομή
§α΄ - Εισαγωγή: πώς μεγαλώνουν τα κορίτσια της Χαδούλας.
§§ β΄και γ΄- Ανάπτυξη και παραλλαγές: η βοτανολογική μεταφορά με “το φυτόν” και η κοινωνιολογική διάσταση “εις όλας προίκα”.
§ δ΄- Φινάλε: Το επιστέγασμα του “μετρήματος” και το μελαγχολικό συμπέρασμα “ή προίκα ή στο ράφι”.
Ο αφηγητής
Αφηγείται με τέτοιον τρόπου που να εξωτερικεύει (να μεταφέρει δηλαδή) τον εσωτερικό μονόλογο, τις -- μαύρες -- σκέψεις της Χαδούλας.
§α΄: η ενηλικίωση ως ασχήμια
... είχαν φάγει λωτόν, ή είχαν πίει την Λήθην, ...
Είχαν ξεχάσει τη μάνα τους χωρίς αξιόπιστη δικαιολογία (οι μυθικές αυτές εξηγήσεις είναι, όπως λέμε, παραμύθια)· ο αφηγητής – μαζί ίσως με τη μητέρα τους – τους ειρωνεύεται, άρα τους κατακρίνει.
... εμεγάλωνεν, ολονέν εμεγάλωνεν ... και αυτή εμεγάλωνεν ...
Με την επανάληψη δίνεται η εντύπωση μιας ανάπτυξης ασυμάζευτης, χωρίς τέλος, χωρίς συγκρατημό.
... ανδρώδης, μελαψή, ... σερνικοθήλυκο ... δεν είχε φεύ! του κρίνου το χρώμα ...
Επαναλήψεις συγγενικών εννοιών: τα κορίτσια μεγαλώνοντας μοιάζουν με άντρες, ασχημαίνουν, χάνουν τα θηλυκά τους χαρακτηριστικά, τα θηλυκά τους χρώματα· εντελώς αρνητική εντύπωση για το γεγονός της ενηλικίωσης των κοριτσιών αυτών.
§β΄: η ενηλικίωση ως κατακλυσμός
Πώς μεγαλώνουν, Θεέ μου!
Επιφώνημα απελπισίας. Παράδοξη άποψη για το μεγάλωμα των παιδιών.
Ποίος κήπος κλπ
Επαναλήψεις, τριπλή, τετραπλή, διπλή, τριπλή. Με μεταφορές από τον κόσμο ενός 'φυτού' που δεν κατονομάζεται, αλλά είναι φανερό ότι είναι κατακτητικό, 'πνίγει τα πάντα' όπως λέμε. Οι μεταφορές είναι κλιμακωτές ως προς την έκταση και το μέγεθος (από 'κήπο' φτάνουμε στην 'άνοιξη', ολόκληρη τη φύση δηλαδή· από 'βλαστάνει' φτάνουμε στο 'φουντώνει' περνώντας από τη μανία του 'φυλλομανεί'· από τις 'πρασιές' φτάνουμε σε ολόκληρους 'κήπους').
Και ούτω θα εξακολουθή;
Δεύτερο επιφώνημα απελπισίας: 'θα πάει μακριά η βαλίτσα;' δηλαδή.
Και πάσα οικογένεια ...
Επαναλήψεις πραγμάτων που κλιμακώνονται (από την 'οικογένεια' στην 'πόλη' κ.ο.κ.) με δημογραφική πια οπτική γωνία.
§γ΄: το τεράστιο βάρος της προίκας
Με την ίδια τεχνική της επανάληψης (αξίζει να μετρήσει κανείς τις φορές αλλά και την ποικιλία), η αφήγηση/εσωτερικός μονόλογος οδηγείται στην εκρηκτική φωνή απελπισίας : Ώ, Θεέ μου!
§δ΄: το επιστέγασμα στις προίκες, τα μετρητά
Η τεχνική των επαναλήψεων δεν σταματά. Από τα κτηματικά προικώα περνάμε στα κινητά προικώα, τα μετρητά.
... αν δεν απατώμαι, είχεν αφορίσει η Μεγάλη Εκκλησία ...
Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως δηλαδή, που αποδεικνύεται βέβαια – παρά τους 'αφορισμούς' του – ανίσχυρο να σταματήσει την σκληρή και αμετακίνητη απαίτηση των υποψήφιων γαμπρών για προίκα.
Άλλως, ...
Το κεφάλαιο κλείνει με την αποφόρτιση των σύντομων προτάσεων, του κοφτού λόγου, πάντα όμως με την επανάληψη (εδώ της προστακτικής 'ας'), που παρουσιάζουν τη μελαγχολική δυστυχία της ανύπαντρης κοπέλας· ανύπαντρης από έλλειψη προίκας, από έλλειψη χρημάτων.
Aimee Mullins
Την ξέρετε αυτή τη γυναίκα;
Αν δεν σας λέει τίποτα το πρόσωπό της, τα πόδια της μάλλον θα τα αναγνωρίσετε:
Δείτε τη σε μία συνέντευξη του 1998, που αναρτήθηκε χτες στο TED.
19.1.09
Προφορικές
Τις Τετάρτες, τώρα που θα τελειώσουν οι Όμιλοι, θα κάνουμε Παπαδιαμάντη. Όλα τα τμήματα, αλλά σε ξεχωριστή αίθουσα το καθένα.
Θα τα πούμε βέβαια και από κοντά.
1.1.09
Contrapunto στον Κώστα Ζιώγα (Pretty Sad Stuff, 1/1/09)
Τα πιάνει όλα - όπως λέμε - με την ευκολία που τον χαρακτηρίζει να μιλάει (όπως - έστω - συνήθως οι πολιτικοί) στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, ως εκπρόσωπος ακαταρίθμητου πλήθους από "εμάς", τους πολίτες, τους ψηφοφόρους, τα μέλη.
Βαρετό και αβαθές και χυλώδες ανάγνωσμα, θα το "άφινα", αν "μια μνεία μικρή" της ευθύνης των αναγνωστών της λογοτεχνίας για την κακοδαιμονία της κοινωνίας "δεν είλκυε την προσοχή μου αμέσως ... ":
Δώσαμε τη σιωπηλή συγκατάθεσή μας [γράφει ο κύριος Σαμαράς] όταν δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο παρακράτος, που σπίλωνε συνειδήσεις και διέσυρε ανθρώπους, με την κατηγορία του «εθνικιστή». Ανάμεσά τους, στάλθηκαν στην «αντι-εθνικιστική» πυρά αναστήματα, όπως αυτό του Μίκη Θοδωράκη, του Οδυσσέα Ελύτη, του Γιώργου Σεφέρη, του Γιάννη Ρίτσου. Όλοι αυτοί θεωρήθηκαν «εθνικιστές», επειδή μίλησαν για πατρίδα, για εθνική ιδιοπροσωπεία, για Ρωμιοσύνη. Αφού σπίλωσαν τους μεγάλους πνευματικούς ταγούς του λαού μας, σήμερα, δεν αντιδρούν όταν ανεξέλεγκτοι «Ηρόστρατοι» σκορπάνε τον τρόμο μαζικά στον πληθυσμό καίγοντας κτίρια παντού."Παρακράτος" οι "αντι-εθνικιστές" αναγνώστες, "αναστήματα" και "μεγάλοι πνευματικοί ταγοί" οι ποιητές και οι συνθέτες: η τρομοκρατία της αυθεντίας απέναντι στον ελεύθερο κριτικό αναγνώστη στις γνωστές της διαστάσεις. Και το εμετικό οπλοστάσιο της "δεδομένης και ορθής άποψης" σε πλήρη ανάπτυξη.
Τι να σχολιάσω άλλο; Κουράζομαι. Θα παραθέσω όμως ένα δείγμα: πώς ο Οδυσσέας Ελύτης εξηγεί την νίκη του ελληνικού απέναντι στον ιταλικό στρατό στα βουνά της Αλβανίας το χειμώνα του 1940-1941:
...
Κείνοι που επράξαν το κακό - τους πήρε μαύρο σύγνεφο
Ζωή δεν είχαν πίσω τους μ' έλατα και με κρύα νερά
Μ' αρνί, κρασί και τουφεκιά, βέργα και κληματόσταυρο
Παππού δεν είχαν από δρυ κι απ' οργισμένον άνεμο
Στο καραούλι δεκαοχτώ μερόνυχτα
Με πικραμένα μάτια·
Τους πήρε μαύρο σύγνεφο - δεν είχαν πίσω τους αυτοί
Θειο μπουρλοτιέρη, πατέρα γεμιτζή
Μάνα που να 'χει σφάξει με τα χέρια της
'Η μάνα μάνας που με το βυζί γυμνό
Χορεύοντας να 'χει δοθεί στη λευτεριά του Χάρου!
...
Ο. Ελύτης, Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, ΙΒ΄ (απόσπασμα)Με την αυτοπεποίθηση σχολικής εορτής ο Ελύτης πιστεύει ότι η νίκη του ελληνικού στρατού οφείλεται στην ανωτερότητά "μας"· και η ανωτερότητά "μας" θεμελιώνεται στα πασχαλιάτικά "μας" τσιμπούσια, στον υπερφυσικό, μαγικό "Παππού", και στις δόλιες τις αρβανίτισσες απ' το Σούλι που γκρεμίστηκαν, λένε, απ' το Ζάλογγο "χορεύοντας".
Και η Επιβίωση της Ανοησίας; Η Επιβίωση της Ανοησίας προτείνει ... επιβίωση της ανοησίας!
29.12.08
Harold Pinter
"In 1958 I wrote the following:
'There are no hard distinctions between what is real and what is unreal, nor between what is true and what is false. A thing is not necessarily either true or false; it can be both true and false.'
I believe that these assertions still make sense and do still apply to the exploration of reality through art. So as a writer I stand by them but as a citizen I cannot. As a citizen I must ask: What is true? What is false?" ...
Nobel Prize acceptance speech, 2005
"Harold Pinter, who has died at the age of 78, was the most influential, provocative and poetic dramatist of his generation. He enjoyed parallel careers as actor, screenwriter and director and was also, especially in recent years, a vigorous political polemicist campaigning against abuses of human rights. But it is for his plays that he will be best remembered and for his ability to create dramatic poetry out of everyday speech. Among the dramatists of the last century, Beckett is his only serious rival in terms of theatrical influence; and it is a measure of Pinter's power that early on in his career he spawned the adjective "Pinteresque" suggesting a cryptically mysterious situation imbued with hidden menace." ...
Michael Billington, guardian.co.uk, Thursday 25 December 2008 14.24 GMT
17.12.08
«Τίποτα δεν είναι ίδιο, απλά άσε με να κλάψω...»
Πόνος, απορία, οργή για την εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό. Μια κατάθεση ψυχής σε τρεις χειρόγραφες σελίδες γραμμένες από το χέρι μιας μαθήτριας της Γ' Λυκείου της Σχολής Μωραΐτη, εκεί όπου φοίτησε για κάποια χρόνια ο 15χρονος. Είχαν διαγώνισμα χθες το πρωί στο τμήμα της, στα Μαθηματικά. Λίγο αργότερα εκείνη παρέδωσε την κόλλα της. Τρεις σελίδες χωρίς αριθμούς και εξισώσεις, γεμάτη από λέξεις, συναισθήματα και σκέψεις για όλα αυτά που έγιναν τις τελευταίες δυο ημέρες. Αποσπάσματα δημοσιεύει σήμερα η «Ε»:
«Όχι, δεν διάβασα. Και ούτε θα είχα την ενέργεια να γράψω. Τα ίδια γυρνάνε στο μυαλό μου ξανά και ξανά. Πάνε πάνω από 24 ώρες που σκέφτομαι το ίδιο πράγμα. 15 χρονών, Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Το είδαν οι κολλητές μου. Στη Μεσολογγίου. Τον ήξερα μόνο φατσικά. Ήξερα τους κολλητούς του όμως...
...Εγώ δεν ήμουν εκεί. Είχα πάει Ψυρρή. Ήξερα ότι οι άλλες ήταν Εξάρχεια. Κανείς δεν είχε βγει από την υπόλοιπη παρέα. Ίσως κάτι να ήξεραν παραπάνω. Ούτε εγώ ήθελα να πάω Εξάρχεια. Είπα "θα περάσω μετά". Η Α... βρέθηκε στον δρόμο μου και ήρθε και μου 'πε "15 χρονών παιδί νεκρό στη Μεσολογγίου". Ο νους μου πήγε στους δυο Ν..., είναι οι μικρότεροι εκεί πέρα. Για τρεις ώρες μετά ζήτημα να έβγαλα δέκα κουβέντες. "Ποιος είναι;", "Πώς είναι η φάτσα του;", "Είναι ο αδελφός του Τ...;", "Δεν πιστεύω να 'ναι ο Ν...". Τα τηλέφωνα βάραγαν όλο το βράδυ από παντού. Κλείσαν τα Εξάρχεια. Τα κορίτσια ήταν ακόμα εκεί. Και εγώ δεν ήμουνα κοντά τους. Γιατί δεν ήμουν κοντά τους; Δεν ήθελα να το δούνε αυτό. Δεν ήθελα να τους σημαδέψει μια τέτοια εικόνα. Μακάρι να μπορούσαμε να κλείσουμε τα μάτια στις φρίκες, να μην αφήνουμε τον άλλον να βλέπει, για να μην βλέπει εφιάλτες. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς. Πρέπει να αντιμετωπίζουμε το διεστραμμένο ύφος του κάθε τέρατος. Άκουγα. Άκουγα για το υπόλοιπο βράδυ, τα κρατούσα μέσα μου δεν έλεγα τίποτα. Σοκ. Επαιρνα τα κορίτσια τηλέφωνο. Μου έλεγαν τι έγινε: "Πριν 10 λεπτά σε αυτό το σημείο καθόμασταν. Έσκασε ένα περιπολικό και άρχισε το παιδί να το κοροϊδεύει. Ο μπάτσος μετά από φωνές σημάδεψε από ενάμιση μέτρο απόσταση. Τρεις σφαίρες. Μία τον πέτυχε στην καρδιά. Κοίταξε επάνω και σωριάστηκε πίσω. Λίγο ακόμα κατάφερε να αναπνεύσει. Μετά; Ασθενοφόρα, Λιποθυμίες. Η Κ... έπαθε κρίση πανικού. Η Τ... έκλαιγε, οι άλλες δύο... σοκ. Και στον αέρα να κυκλοφορούν οι λέξεις: Πέθανε - Παιδί - μίσος - οργή - μα είναι νεκρός - Πέθανε σας λέω - εκδίκηση. Μετά καπνός. Σπάστε τα ΟΛΑ. Σπάστε, σπάστε να γίνει η Αθήνα μαύρη σ' ένα βράδυ. Να μην υπάρχει τίποτα αύριο. Να ξεκινήσουν όλα από το μηδέν. Πώς τόλμησε ο δολοφόνος, πώς το σκέφτηκε; Έχει χρέος να αυτοκτονήσει. Να πεθάνει με τον χειρότερο τρόπο. Να ζήσει μια ζωή μέσα από τύψεις, τη χειρότερη ζωή. Να αυτοκτονήσει. Για αυτούς που το είδαν, για τους κολλητούς του, για την οικογένειά του. Να αυτοκτονήσει αυτός και κάθε άλλος μαλάκας που μας θέλει νεκρούς. ΜΙΑ ΜΑΣ ΘΕΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ; ΕΜΕΙΣ 10! ΕΚΔΙΚΗΣΗ! ΟΛΑ ΕΔΩ ΘΑ ΦΑΝΟΥΝ. Κανένας από σας δεν θέλω να έχει το θράσος να με κοιτάξει στα μάτια. Μην μου μιλήσει κανένας σας. Την ασφάλειά μου πλέον εξασφαλίζουν μόνο οι φίλοι μου και αυτοί που θεωρώ οικογένεια...
...Με αυτή τη σκέψη κοιμήθηκα... Ξύπνησα 8. Δεν ήμουν σίγουρη για το τι συνέβαινε αλλά σηκώθηκα πήγα... κάπως μηχανικά. Βρήκα τις άλλες. Το ξέραμε όλες. Τίποτα πλέον δεν είναι ίδιο. Ούτε σε μας ούτε στον κόσμο. Δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να κλάψει ούτε να συνειδητοποιήσει τι γινόταν. Κάθισα μαζί τους.
Είδα τον Ν... τον κολλητό του. Σηκώθηκα. Τον αγκάλιασα. Δεν είπαμε τίποτε άλλο. Τον έσφιξα και με έσφιξε. Τα μάτια του ήταν πρησμένα. Γιατί Ν... μου να το έχεις δει αυτό; Το πιο σκληρό πράγμα στον κόσμο. Έσπασα. Ας καιγόταν όλη η Αθήνα, ας γινόντουσαν όλα μαύρα, δεν με νοιάζει. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοια πρόσωπα. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοιες σκέψεις. Η πορεία ξεκινά. Αποφασίζουμε να πάμε μαζί με την Ρ...
...Δεν άργησαν οι ηλίθιοι να ρίξουν χημικά. ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ; Τα παιδιά καίγαν, καίγαν, καίγαν. Καπνοί παντού. Και εμείς τρέχαμε. Πατησίων, Αλεξάνδρας, στενά, στενά κι άλλα στενά. Μας κυνηγά διμοιρία. Ποιον κυνηγάς ρε; κάτσε στα αυγά σου! Αυτή η μέρα είναι για τον Αλέξανδρο. Κάνε πίσω επιτέλους...
...Τρέξιμο, τρέξιμο. «Μπαίνουμε μέσα στα Εξάρχεια». Βρήκαμε κάποιους δικούς μας. Και εκεί βρεθήκαμε ξαφνικά. Στο σημείο. Στη Μεσολογγίου και η Ρ... πάγωσε. Και από πίσω να μας ακολουθούν. Ε, όχι και εδώ ρε. Γιατί πατάς εδώ; Την πήρα από το χέρι να την κάνω να τρέξει...
...Μέσα σε όλους τους καπνούς η Ρ... τρέχει πίσω από τους ΜΑΤάδες και ουρλιάζει: "Είμαι 17! Σκοτώστε με! Άντε! Δολοφόνοι". Ρ..., φύγε έρχονται από στενά. Τρέχει. Η συνέχεια έχει σημασία; Δε νομίζω. Απλά περνάνε οι ίδιες σκέψεις από το μυαλό μου... Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά; Γιατί μας θέλουν νεκρούς; Δεν θέλω να ξαναγίνει αυτό. Πώς θα αντιδράσω; Πώς θα τους κάνω να μετανιώνουν που γεννήθηκαν; Πώς θα κάνω τον κόσμο να καταλάβει; Γιατί με θέλουν νεκρή; Εκεί ήταν που γύρισα σπίτι. Και η μόνη ασφάλεια ήταν η αγκαλιά της μάνας μου. Και έκλαιγα, έκλαιγα μέχρι σήμερα. Ασε με τώρα μη μου μιλάς. Τίποτα δεν είναι ίδιο, απλά άσε με να κλάψω. Και μη με κοιτάξεις στα μάτια γιατί η θλίψη μου θα γίνει οργή».
10.12.08
HOS DE PATER HOU PAIDOS ODYRETAI OSTEA KAION, NYMPHIOU ...
Μες τη βαθειά λύπη, γύρισα και διάβασα πώς ο Αχιλλέας έθαψε τον Πάτροκλο,
"Ως καίει πατέρας καίγοντας του νιόπαντρου του γιου του τα οστά..."
"ΩΣ ΔΕ ΠΑΤΗΡ ΟΥ ΠΑΙΔΟΣ ΟΔΥΡΕΤΑΙ ΟΣΤΕΑ ΚΑΙΩΝ, ΝΥΜΦΙΟΥ..."
στο Ψ (222) της Ιλιάδας [Γ Ψυχουντάκης (μτφρ.) (1995), Ομήρου Ιλιάδα, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης].
Kι έπειτα διάβασα - ξανά και ξανά - το τέταρτο κεφάλαιο της Eroica· ειδικά το κομμάτι από τη σελίδα 72 μέχρι τη σελίδα 80:
"... νιώθαμε μια έφεση σωματική για την αθανασία, να επιδείξομε τη δύναμή μας σαν πρόκληση, σα μιαν εκδίκηση γι' αυτό που είχε γίνει."
Μες στη βαθειά λύπη· σκέφτομαι γονείς, αδέλφια, φίλους, συμμαθήτριες, συμμαθητές.
7.12.08
Κι άλλος Gavin Ewart
Gavin Ewart
Sonnet: Dolce stil novo
Esercitazione Letteraria
That woman who to me seems most a woman
I do not compare to angels--or digress on schismatic Popes--
or exalt above the terrestrial or consider a madonna.
Nor do I search in others for her lineaments,
or wish for Death to free me from desire,
or consider Love an archer; or see her as a Daphne,
fleeing the embraces of Apollo, transformed into a laurel.
I am not lost in the amorous wood of Virgil.
But although I do not rhyme or use the soft Italian,
my love is a strong love, and for a certain person.
Human beings are human; I can see a man might envy
her bath water as it envelops her completely.
That's what my love would like to do; and Petrarch
can take a running jump at himself--or (perhaps?) agree.
Η "δυνατή ανθρώπινη αγάπη" με τα μέτρα της ηδυπάθειας ενός ζεστού,
ζεστού αφρόλουτρου ...
Υποβλητικό!
6.12.08
ΓΙΑ ΤΟ "ΨΑΡΑΚΙ ΣΤΗ ΓΥΑΛΑ" ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΧΑΚΚΑ
Ο Μάριος Χάκκας έγραψε διηγήματα - όσο πρόλαβε, γιατί πέθανε από καρκίνο νέος.
Στο διήγημα "Το ψαράκι της γυάλας" οι αναφορές στα "Ιουλιανά" και στον "Απρίλη" απαιτούν κάποιες ιστορικές γνώσεις για να τοποθετήσει κανείς την αφήγηση στα ιστορικά της συμφραζόμενα. Αυτή η ιστορική επίγνωση θεωρείται δεδομένη από εκείνους που διαλέγουν κάθε χρόνο τα θέματα· γι' αυτό δεν επεξηγήσαμε τις συγκεκριμένες αναφορές. Παρ' όλα αυτά το απόσπασμα επιδέχεται πλήρη κριτική ανάλυση, έστω κι αν διαφεύγει από κάποιον ή κάποια το ιστορικό του περιβάλλον.
Από την άλλη μεριά, παρόμοιο θέμα δεν είναι καθόλου απίθανο να πέσει, και γι' αυτό η μελέτη της Συνοπτικής Ιστορίας του Richard Clogg επιβάλλεται. Το τονίζουμε όλοι μας και όλες μας, καθηγήτριες και καθηγητές, σε κάθε ευκαιρία.
ΓΙΑ ΤΗΝ "ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ" ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΒΑΓΕΝΑ
J.A. Cuddon, The Penguin Dictionary of Literary Terms and Literary Theory (London 1998)
Gavin Buchanan Ewart (04-02-1916 to 25-10-1995) was a prolific British poet known for his witty and sometimes unsettling treatments of unlikely subjects.
Η ποίησή του είναι από πικρόχολη ώς ξεκαρδιστική· έτσι λένε όσοι τον διαβάζουν. Βρήκα ένα δείγμα που μπορείτε και να το ακούσετε καθώς το διαβάζετε· ούτε πικρόχολο ούτε ξεκαρδιστικό, μάλλον φιλοσοφημένο - μ' ένα δάγκωμα όμως στην καρδιά μου εκεί στο τέλος. Μου 'φερε στο νου εκείνον τον θείο του Αλέκου της Eroica:
'Hurried Love'
by Gavin Ewart
Those who make hurried love don't do so
from any lack of affection
or because they despise their partner
as a human being -
what they're doing
is just as sincere as a more formal wooing.
She may have a train to catch; perhaps the
room is theirs for one hour only
or a mother is expected back or
some interruption
known, awaited -
so the spur of the moment must be celebrated.
Making love against time is really
the occupation of all lovers
and the clock-hands moving
point a moral:
not crude, but clever
are those who grab what soon is gone for ever.
25.11.08
'...born between 1978 and 1994': is that you?
....the Net Geners are smarter, quicker and more tolerant of diversity than their predecessors,” Mr Tapscott argues. “These empowered young people are beginning to transform every institution of modern life.” They care strongly about justice, and are actively trying to improve society...
Or:
Contrary to the claims that video games, Facebook and constant text-messaging have robbed today’s young of the ability to think, ...the “Net Geners” are the “smartest generation ever”.
And:
There is growing neuroscientific support for this claim. People who play video games, for example, have been found to process complex visual information more quickly. They may also be better at multi-tasking than earlier generations, which equips them better for the modern world.
So, just because 'we' didn't do it, it doesn't mean that it is bad / unacceptable / catastrophic!
PS: 'the kids are alright' is a reference to a song by the Who in their album 'My Generation'. I didn't like any of the youtube versions of 'The kids are alright' I found so I am posting another great song: 'Behind Blue Eyes':
PS1: (isn't Pete T. pretty cool?)
PS2: Obviously, this one has absolutely no relationship to IB economics!
24.11.08
A trip to the world of ideas....
20.10.08
An ingenious example of speech and politics
The Palestinian Representative's Speech at the UN
'Before beginning my talk I want to tell you something about Moses. When he struck the rock and it brought forth water, he thought, 'What a good opportunity to have a bath!'
He removed his clothes, put them aside on the rock and entered the water.
When he got out and wanted to dress, his clothes had vanished.
An Israeli had stolen them.'
The Israeli representative jumped up furiously and shouted, 'What are you talking about? The Israelis weren't there then.'
The Palestinian representative smiled and said:
'And now that we have made that clear, I will begin my speech.'