31.7.08

Leonard Cohen World Tour 2008

If it be your will
That I speak no more
And my voice be still
As it was before
I will speak no more
I shall abide until
I am spoken for
If it be your will
...

7.7.08

254

"Hope" is the thing with feathers -
That perches in the soul -
And sings the tune without the words -
And never stops - at all -

And sweetest - in the Gale - is heard -
And sore must be the storm -
That could abash the little Bird
That kept so many warm -

I've heard it in the chillest land -
And on the strangest Sea -
Yet, never, in Extremity,
It asked a crumb - of Me.

Emily Dickinson

6.7.08

Επίγραμμα Ερωτικό

Πλάτωνος

Μήλον εγώ· βάλλει με φιλών σέ τις. Αλλ' επίνευσον,
Ξανθίππη· καγώ και συ μαραινόμεθα.



27.6.08

Johnny Lee and not Ken Lee this time

We finally got a smartboard in our very own B7 (which we will be using more efficiently in fall), but......

....if you have a Wii remote controller and an infrared pen then you can have your own whiteboard at home and save yourself a couple of thousand euros!

Watch this:

and this:


and visit here and here.

25.6.08

Αλίκη Τέλλογλου


Τη Δευτέρα (23 Ιουνίου 2008), ξημερώματα, πέθανε η κυρία Αλίκη Τέλλογλου, η δημιουργός του Τελλογλείου Ιδρύματος που επισκεφτήκαμε στη Θεσσαλονίκη το Μάρτη και είδαμε τα χαρακτικά του Picasso.

Διαβάστε. Κι αλλού.

Εγώ κοιτάζω τις γαρδένιες μου. Έχουν ανθίσει.

12.6.08

EXTRA CLASSES


TUESDAY 17 JUNE 2008
08:30 – 10:30 COMPUTER SCIENCE HL / SL
09:30 – 11:30 PHILOSOPHY HL
09:30 – 11:30 PSYCHOLOGY HL
12:00 – 14:00 GERMAN A2


WEDNESDAY 18 JUNE 2008
08:30 – 10:30 COMPUTER SCIENCE HL / SL
08:30 – 11:30 PHYSICS HL & SL
09:30 – 11:00 PHILOSOPHY HL
09:30 – 11:00 PSYCHOLOGY HL
12:30 – 14:00 GERMAN A2


THURSDAY 19 JUNE 2008
08:30 – 10:30 COMPUTER SCIENCE HL / SL

FRIDAY 20 JUNE 2008
08:30 – 10:30 COMPUTER SCIENCE HL / SL
08:30 – 11:30 PHYSICS HL & SL
09:30 – 11:30 PHILOSOPHY HL
09:30 – 11:30 PSYCHOLOGY HL
12:00 - 14:00 MODERN GREEK a,b,c,d


MONDAY 23 JUNE 2008
08:30 – 10:30 COMPUTER SCIENCE HL / SL
09:00 - 11:00 PHILOSOPHY HL
09:00 – 12:00 PHYSICS HL & SL

TUESDAY 24 JUNE 2008
08:30 – 10:00 PHILOSOPHY HL
10:00 - 12:00 MODERN GREEK a,b,c,e


WEDNESDAY 25 JUNE 2008
08:30 – 11:30 PHYSICS HL & SL
12:30 – 14:30 MODERN GREEK a,b,c,f


FRIDAY 27 JUNE 2008
09:00 – 12:00 PHYSICS HL & SL

MONDAY 30 JUNE 2008
09:00 – 12:00 PHYSICS HL & SL


WEDNESDAY 02 JULY 2008
09:00 – 12:00 PHYSICS HL & SL

FRIDAY 04 JULY 2008
09:00 – 12:00 PHYSICS HL & SL



ΚΑΙ ΦΥΓΑΜΕ!




9.6.08

Δίωρο μάθημα Ιουνίου

Θα ήθελα πολύ να μη φύγουμε για διακοπές χωρίς μια τελευταία συνάντηση. Θέλω να συζητήσουμε λίγο τα γραπτά, να επιστρέψω τις εργασίες WL, και να κλείσουμε τα θέματα της επόμενης εργασίας WL.

Έκανα το ακόλουθο πρόγραμμα - ελπίζω να τα καταφέρουμε μέσα σε ένα δίωρο:

Παρασκευή 20 Ιουνίου, ώρα 12: τμήμα D

Τρίτη 24 Ιουνίου, ώρα 10: τμήμα E

Τετάρτη 25 Ιουνίου, ώρα 12:30: τμήμα F


8.6.08

On Listening




Now, she's a musician; we read texts. What's the connection? I can't stop thinking that the best way to read is by listening, pretty much the same way she means it. And this doesn't seem to require so much training, as availability; being there, senses open.

31.5.08

Λιωμένο παγωτό τρέχει στο στόμα ...


Ο Καρυωτάκης είναι ίσως ο πρώτος τυχερός της καλοκαιρινής σας ανάγνωσης. Η καθεμιά (και ο καθένας, βεβαιωσβεβαίως) και το ποίημά της (είπαμε: και του).

Ας ακολουθήσει ο ηρωικός κοσμοπολίτης Πάρις Ταβελούδης (αυτό θέλει αποκρυπτογράφηση - ξενέρωτη προοπτική, τώρα που το σκέφτομαι, αλλά δε θ' αλλάξω την πρότασή μου· το αποφάσισα). Είναι απαραίτητη η διάγνωση του πόσος καιρός περνάει από την πρώτη ώς την τελευταία σελίδα του μυθιστορήματος και του με ποιο ποσοστό σαφήνειας (ή ασάφειας· όπως θέλει κανείς) τοποθετούνται τα περιστατικά στον ιστορικό χρόνο. Παράλληλο κείμενο (και η σύγκριση δίνει πάντα εφέ τούρμπο) είναι ο Λεωνής του Γιώργου Θεοτοκά. Ας τον χρησιμοποιήσετε.

Απομένει ο Καβάφης (αν είναι δυνατόν να "απομένουν" τα ποιήματά του· λόγου ρημάδα ρύμη). Τα δεκαπέντε ποιήματα καταρχήν, αλλά και ό,τι άλλο διαλέξει η καρδιά η περίεργη. Από την ανεξάντλητη βιβλιογραφία για τον Καβάφη, δύο βιβλία προτείνω για μεζέ (και κύριο πιάτο, αν τα πλακώσει κανείς):

Ρ&Η&Σ Αποστολίδης, Κ. Π. Καβάφης - Άπαντα τα δημοσιευμένα ποιήματα, Τα Νέα Ελληνικά, Αθήνα, 2006

Δ. Ν. Μαρωνίτης,
Κ. Π. Καβάφης: Μελετήματα, Πατάκης, Αθήνα, 2007


Ο Παπαδιαμάντης ενδιαφέρει επίσης, με τη Φόνισσα, που θέλει προσοχή για να διαπιστώσει κανείς πόσος χρόνος περνάει από την πρώτη ώς την τελευταία σελίδα της νουβέλας, σε ποια χρονολογία τοποθετούνται ακριβώς τα περιστατικά του αφηγήματος και με ποιον τρόπο τα μαθαίνει όλα αυτά η αναγνώστρια (φτάνει· τέρμα τα αυτονόητα).

Από τον Δημήτρη Χατζή (Το Τέλος της Μικρής μας Πόλης) δείτε τον "Σαμπεθάι Καμπιλή" και τη "Διαθήκη του Καθηγητή". Τον Βασίλη Αλεξάκη: κατά βούληση.

Για την Αυλή των Θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλη θα δούμε.



30.5.08

ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΜΑΪΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2008: ΥΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΠΕΜΠΤΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ, 08:40

Από το βιβλίο Ιστορία του Μεσαιωνικού και του Νεότερου Κόσμου, 565-1815, ΟΕΔΒ, Αθήνα, 2007.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: ΣΕΛ 14-25 (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ γ)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΣΕΛ 33-35, 47 - 48
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: ΣΕΛ 67 -71 (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ β ΚΑΙ ΤΟ γ)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: ΣΕΛ 85 – 86 (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ γ), 88 – 89 ( ΜΟΝΟ β, γ)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: ΣΕΛ 117 – 134
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7: ΣΕΛ 161- 166, 170 -171, 176 – 178 (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ β), 182 -183

16.5.08

ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΜΑΪΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2008: ΥΛΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

21 ΜΑΪΟΥ 2008, 13:30-16:30

Από τον τόμο
Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Β΄τεύχος,
Β΄ τάξη Ενιαίου Λυκείου, ΟΕΔΒ, Αθήνα, 2007.

Πεζογραφία

Εισαγωγή (σελ. 7-9 και 14-16)
Γεώργιος Βιζυηνός, Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Το μοιρολόγι της φώκιας
Γρηγόριος Ξενόπουλος, Στέλλα Βιολάντη

Ποίηση

Εισαγωγή (σελ. 194-200)
Γιώργος Σεφέρης, Επί Ασπαλάθων
Γιάννης Ρίτσος, Ρωμιοσύνη
Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον Εστί

14.5.08

η σκιά μου

μια σκοτεινή φιγούρα απαντάει το βλέμμα μου

κι ας μην την βλέπω

στο μυαλό μου διεισδύει χωρίς έλεος

ταράζει τα όνειρά μου

χαράζει την καρδιά μου

σπαράζει τα σωθικά μου

ο ήλιος βγαίνει

η φιγούρα μες το σώμα μου ακόμα παραμένει

τί να 'ναι άραγε αυτό που με σκοτώνει;

στις φλέβες μου εισχωρεί και τις ματώνει

με ανασταίνει απ' το λήθαργο

στον τάφο μου αλλάζει χρόνο

γυρίζει πίσω

μου θυμίζει στιγμές παντοτινές

οικείες μα τόσο μακρινές

δεν θα 'θελε να την αφήσω

αλλάζει παραστάσεις

ταξιδεύω σε θάλασσες με τρικυμία

αλλάζει πορεία

στο σκότος με γυρνά ξανά

φωτίζει τα όνειρά μου

δίνει ζωή στο κάλεσμά μου

τόσο καιρό κλεισμένη μες το μνήμα

είχα ξεχάσει πως ήταν η Αθήνα

τόσα χρόνια εγκλωβισμένη

μια φυλακή απομακρυσμένη

στάζω όνειρα κι επιθυμία

το αίμα κυλά ξανά σαν τρικυμία

τα σωθικά μου παίρνουνε μπροστά

το μυαλό μου σταματά να σταματά

9.5.08

Balzac και Lampedusa



Τα άρθρα της Britannica είναι εδώ: Balzac και Lampedusa.

Tα wiki άρθρα είναι εδώ: Balzac και Lampedusa.

Δείτε πώς ενοποιήθηκε η Ιταλία το 19ο αιώνα εδώ: Risorgimento. Ως επιστέγασμα, δείτε και την ιστορία της Γαλλίας, απ' την οποία μας ενδιαφέρει η εποχή των αρχών του 19ου αιώνα, η εποχή της παλινόρθωσης μετά τον Ναπολέοντα.

Και μιας κι είμαστε εδώ, στο ξάφρισμα της Britannica, δείτε και το άρθρο για τον ρεαλισμό. Αξίζει ό,τι κι αν πείτε!

15.4.08

What Are We Thinking When We (Try to) Solve Problems?

New research indicates what happens in the brain when we're faced with a dilemma


By Nikhil Swaminathan

guy with lightbulb

I'VE GOT IT: Two new studies address what goes on in the mind while one is trying to tease apart a difficult problem.
© ISTOCKPHOTO/MARTIN MCCARTHY

Aha! Eureka! Bingo! "By George, I think she's got it!" Everyone knows what it's like to finally figure out a seemingly impossible problem. But what on Earth is happening in the brain while we're driving towardmental pay dirt? Researchers eager to find out have long been on the hunt, knowing that such information could one day provide priceless clues in uncovering and fixing faulty neural systems believed to be behind some mental illnesses and learning disabilities.

Researchers at Goldsmiths, University of London report in the journal PLoS ONE that they monitored action in the brains of 21 volunteers with electroencephalography (EEG) as they tackled verbal problems in an attempt to uncover what goes through the mind—literally—in order to observe what happens in the brain during an "aha!" moment of problem solving.

"This insight is at the core of human intelligence … this is a key cognitive function that the human can boast to have," says Joydeep Bhattacharya, an assistant professor in Goldsmiths's psychology department. "We're interested [in finding out] whether—there is a sudden change that takes place or something that changes gradually [that] we're not consciously aware of," he says. The researchers believed they could pin down brain signals that would enable them to predict whether a person could solve a particular problem or not.

In many cases, the subjects hit a wall, or what researchers refer to as a "mental impasse." If the participants arrived at this point, they could press a button for a clue to help them untangle a problem. Bhattacharya says blocks correlated with strong gamma rhythms (a pattern of brain wave activity associated with selective attention) in the parietal cortex, a region in the upper rear of the brain that has been implicated in integrating information coming from the senses. The research team noticed an interesting phenomenon taking place in the brains of participants given hints: The clues were less likely to help if subjects had an especially high gamma rhythm pattern. The reason, Bhattacharya speculates, is that these participants were, in essence, locked into an inflexible way of thinking and less able to free their minds, and thereby unable to restructure the problem before them.

"If there's excessive attention, it somehow creates mental fixation," he notes. "Your brain is not in a receptive condition."

At the end of each trial, subjects reported whether or not they had a strong "Aha!" moment. Interestingly, researchers found that subjects who were aware that they had found a new way to tackle the problem (and so, had consciously restructured their thinking) were less likely to feel as if they'd had eureka moment compared to more clueless candidates.

"People experience the "Aha!" feeling when they are not consciously monitoring what they are thinking," Bhattacharya says, adding that the sentiment is more of an emotional experience he likens to relief. "If you're applying your conscious brain information processing ability, then you're alpha." (Alpha brain rhythms are associated with a relaxed and open mind; volunteers who unwittingly solved problems showed more robust alpha rhythms than those who knowingly adjusted their thinking to come up with the answer.)

He says the findings indicate that it's better to tackle problems with an open mind than by concentrating too hard on them. In the future, Bhattacharya says, his team will attempt to predict in real-time whether a stumped subject will be able to solve a vexing problem and, also, whether they can manipulate brain rhythms to aid in finding a solution.

The second probe into problem-solving focused on the anterior cingulate cortex (ACC), a region in the front of the brain tied to functions such as decision making, conflict monitoring and reward feedback. A team at the University of Lyon's Stem Cell and Brain Research Institute in Bron, France reports in Neuron that it verified that the ACC helps detect errors during problem solving (as previously discovered), but also that it does so by acting more as a general guide, monitoring and scoring the steps involved in problem solving, pointing out miscalculations as well as success.

The team discovered this by recording electrical activity in the brains of two male rhesus monkeys as they tried to determine which targets on a screen would result in a tasty drink of juice. "When you're trying to solve a problem, you need to search; when you discover the solution, you need to stop searching," says study co-author Emmanuel Procyk, coordinator of the Institute's Department of Integrative Neurobiology. "We need brain areas to do that."

He says that researchers observed increased neuronal activity in the animals' ACCs when they began searching. When the monkeys hit the jackpot, there was still heightened activity in the ACC (though only a selective population of nerve cells remained hopped up), indicating that the region is responsible for more than simply alerting the rest of the brain when errors are made. Once the monkeys got the hang of it—and routinely pressed the correct target—ACC activity slowed.

"What we think based on this experiment and other experiments," Procyk says, "is that this structure is very important in valuing things." It essentially scores each of the monkey's behaviors as successful or not successful. "It is an area," he adds, "that will help to decide when to shift from the functioning that goes on when [the brain is] learning to when the learning [is] done."

Procyk says that if this system is compromised, it could have implications for issues such as drug dependency. If the ACC is functioning abnormally, he says, it could overvalue drugs, leading to addiction. (Other studies have shown that an impaired cingulate cortex can result in maladaptive social behavior and disrupted cognitive abilities.)

Alas, the ultimate "Aha!" moment for researchers probing problem solving is likely is far off, but at least the latest research may help them avoid an impasse.

Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν λίγα για όσα λαμβάνουν χώρα σε ένα όργανο του σώματος τους, του οποίου οι δυνατότητες χρησιμοποιούνται κατά λιγότερο από 2%, μπορούν να ψάξουν στην ιστοσελίδα: www.sciam.com --> Mind+Brain

14.4.08

Ασκητική

Το παρακάτω απόσπασμα ανήκει στην Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη

Πρόλογος

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.

Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι´ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν:
α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία·
β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.

Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει· σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές· μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φόρα του Σύμπαντου.

Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει· φυτά, ζώα, ανθρώπους· στον αγώνα; Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.

Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ´ όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες Ορμές· και με τ´ όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.

13.4.08

About the Brain

Making sense of the brain's mind-boggling complexity isn't easy. What we do know is that it's the organ that makes us human, giving people the capacity for art, language, moral judgments, and rational thought. It's also responsible for each individual's personality, memories, movements, and how we sense the world.

All this comes from a jellylike mass of fat and protein weighing about 3 pounds (1.4 kilograms). It is, nevertheless, one of the body's biggest organs, consisting of some 100 billion nerve cells that not only put together thoughts and highly coordinated physical actions but regulate our unconscious body processes, such as digestion and breathing.

The brain's nerve cells are known as neurons, which make up the organ's so-called "gray matter." The neurons transmit and gather electrochemical signals that are communicated via a network of millions of nerve fibers called dendrites and axons. These are the brain's "white matter."

Και που να σκεφτεί κανείς πόσο από αυτό χρησιμοποιούμε πολλοί.

Expand/

8.4.08

Γενική Συνέλευση ΟΗΕ

Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από τη μετάβαση δύο διπλωματικών αποστολών στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που έλαβε χώρα στον Πειραιά μεταξύ 28 και 30 Μαρτίου 2008.

Επόμενη Γενική Συνέλευση συγκαλείται για τις 10 και 11 Μαΐου 2008 στο κτίριο ΙΒ της Σχολής Μωραΐτη.

Οι διπλωμάτες των κρατών-μελών του Οργανισμού ΗΕ παρακαλούνται να δηλώσουν διαθεσιμότητα και ειδικές διατροφικές προτιμήσεις (π.χ. κοτόπουλο ταντούρι ή κοτόπουλου κάρρυ; τσίκεν τίκα ή πίκιγκ ντακ; κ.ο.κ.) σύμφωνα με την καθοδήγηση του αποκλειστικού μπλογκ των διοργανωτών, moremun.

5.4.08

καθημερινότητα

Κάθε ιστορία έχει το δικό της κενό. Το δικό της λάθος. Ένα κάτι που πάντα θα είναι ελλιπές. Κανείς δεν μπορεί να το γεμίσει. Κανείς δεν μπορεί να το κερδίσει. Πάντα θα υπάρχει εκεί ανέπαφο, χωρίς ψεγάδια, χωρίς εξήγηση, ένα απέραντο κενό. Ένα βαθύ, κατάμαυρο και σκοτεινό κενό. Ένα μακρύ πηγάδι, χωρίς πάτο, χωρίς βάθος που αν πέσεις δεν θα φτάσεις ποτέ στο τέλος. Θα συνεχίσεις να πέφτεις. Για πάντα. Χωρίς σταματημό. Θα πέφτεις μέχρι το τέλος του κόσμου. Θα πέφτεις χωρίς να το καταλαβαίνεις. Χωρίς καν να προσπαθείς. Χωρίς καν εσύ η ίδια να το ξέρεις! Θα πέφτεις για πάντα, για πάντα, για πάντα, πάντα, για πάντα. Θα θες να αλλάξεις πορεία όμως αν και τίποτα δεν θα σε σταματάει εσύ θα πέφτεις με τον ίδιο τρόπο, στο ίδιο κενό, με την ίδια ταχύτητα, θα έχεις πάντα τον ίδιο προορισμό. Θα πέφτεις για πάντα. Τίποτα και κανείς δεν θα μπορέσει να το αποτρέψει. ΤΙΠΟΤΑ. ΚΑΝΕΙΣ. Όλα γύρω σου θα μοιάζουν με πέτρες μεγάλες υγρές, νωπές θα πιάνεις και θ’ ανατριχιάζεις, θα προσπαθείς να κλείσεις τα μάτια σου, να κάνεις πως βλέπεις όνειρο. Και όντως. Είναι όπως το φαντάστηκες. Είναι ένα όνειρο. Ένα όνειρο που βλέπουμε στον ξύπνιο μας. Το ζούμε. Το αγνοούμε. Το υποτιμάμαι. Και αυτό γίνεται μεγαλύτερο. Με τον καιρό συσσωρεύεται και γίνεται τεράστιο. Απέραντο. Αδιάβατο. Κενό. ΚΕΝΟ. Ένα μαύρο συνηθισμένο κενό. Βλέπεις ανθρώπους πνεύματα αόρατα φανταστικά. Κανείς άλλος δεν τα βλέπει δεν τα καταλαβαίνει δεν τα ακούει να ψιθυρίζουν μέσα τους τρομακτικές, ανατριχιαστικές, σκοτεινές, κατάμαυρες, αληθινές, ψυχοπλακωτικές, κυνικές, υπερφυσικές λέξεις, προτάσεις, ιστορίες. Γεγονότα που ποτέ κανείς δεν έχει ξανακούσει, δεν έχει ξαναδεί, δεν έχει ξαναζήσει. Κι εσύ τα’ ακούς συνέχεια χωρίς να καταλαβαίνεις τι είναι, χωρίς να καταλαβαίνεις από πού προέρχονται, από ποιόν κόσμο θλιβερό και μένεις άπρακτος. Χάνεις την ευκαιρία σου να τον γνωρίσεις. Να τον καταλάβεις, να τον ζήσεις. Χάνεις τη σημαντικότερη ευκαιρία της τέλειας ζωής σου. Χάνεσαι και χάνεις. Προσπάθησε να τρέξεις. Τρέξε. Γρήγορα. Όσο πιο γρήγορα μπορείς. Όσο πιο ανάλαφρα και χαρούμενα σου επιτρέπεται. Βάλε όλη σου την ενέργεια, όλη σου τη δύναμη και πέταξε. Γιατί χάνεις την υπέρτατη ευκαιρία που ζητάνε πολλοί; Που πολλοί θα σκότωναν για να την πιάσουν. Πρόλαβέ την, άκουσέ την, νιώσε την. Ζήσε τη, γίνε ένα μαζί της, ενώσου μ’ αυτήν. Ταυτίσου. Όχι… μην σταματάς, μην κολλάς τώρα που είσαι ακριβώς δίπλα. Τ’ ακουμπάς. Το γεύεσαι. Το αισθάνεσαι να σε αγγίζει, να σε μυρίζει, να σε λικνίζει, να σε προσεγγίζει, να σε τραβάει, να σε ελκύει.

το τέλος μιας εποχής

Φύλλα πέφτουν σαν τα δάκρυα σου

Ο καιρός αλλάζει και συ μένεις στη σειρά σου

Απλά φαντάσου, πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς τα όνειρά σου

Αν φύγεις μακριά θα έρθω κοντά σου

Θα ακολουθούν άγγελοι στο πέρασμα σου

 

Χωρίς αιτία και σκοπό

Χάνεται μια ψυχή και πάει στον ουρανό

Κρύσταλλα πέφτουν στα όνειρά σου

Υμνούν το θάνατο της μοναξιάς σου

 

Κύκνειο άσμα θα γραφτεί

Στα θεμέλια του κόσμου θα κρυφτεί

Στην ιστορία ποτέ δεν θ’ ανεβεί

Χωρίς να θέλω να το δω

Όραμα βλέπω σε μέλλον κοντινό

 

Αν θες ν’ ακούσεις λέξεις μαγικές

Θα γυρίσεις πίσω να βρεις τις πηγές

Αυτές που θυμίζανε το χθες

Αν μπορείς τρέξε να κρυφτείς και ποτέ μην κατεβείς

Στον κόσμο αυτό

 

Σε όνειρο τραγικό θα βρεις θάνατο πικρό

Θα χαθείς, θα εκπλαγείς

Ζωές σταματούν να ζουν

Ανοίγουν πόρτες

Αρχίζουν να υμνούν